عشق از معشوق اول سر زند تا به عاشق جلوه ديگر كند
تا به حدى كه برد هستى از او سر زند صد شورش و مستى از او
شاهد اين مدعا خواهى اگر بر حسين و حالت او كن نظر
روز عاشورا در آن ميدان عشق كرد رو را جانب سلطان عشق‌
بار الها! اين سرم، اين پيكرم اين علمدار رشيد، اين اكبرم‌
اين سكينه، اين رقيه، اين رباب اين عروس دست و پا در خون خضاب‌
اين من و اين ذكر يا رب يا ربم اين من و اين ناله‌هاى زينبم‌
پس خطاب آمد ز حق كاى شاه عشق اى حسين، اى يكه تاز راه عشق‌
گر تو بر من عاشقى اى محترم پرده بر كش من به تو عاشق ترم‌
غم مخور كه من خريدار تو ام مشترى بر جنس بازار توام‌
هر چه بودت داده‌اى در راه ما مرحبا صد مرحبا خود هم بيا
خود بيا كه مى‌كشم من ناز تو عرش و فرشم جمله پا انداز تو
ليك خود تنها ميا در بزم يار خود بيا و اصغرت را هم بيار
خوش بود در بزم ياران بلبلى خاصه در منقار او برگ گلى‌
خود تو: بلبل، گل: على اصغرت زودتر بشتاب سوى داورت‌
٣٣. صفائى جندقى‌
(١٢٣٦- ١٣١٤)
زندگينامه‌
احمد (صفائى) جندقى دومين فرزند يغماى جندقى (١٢٧٦- ١١٩٦) است كه در سال ١٢٣٦ ه. ق در خور مركز منطقه جندق و بيابانك به دنيا آمده است. مادر او هما سلطان از اهالى كاشان و از بستگان حاج ملا احمد نراقى- مجتهد جليل‌القدر و پرآوازه شيعى- دومين همسر يغماى جندقى است.
چون در زندگينامه يغماى جندقى از فرزندان او- برادران صفائى جندقى- و هنرهايى كه داشته‌اند ياد كرده‌ايم، در اينجا براى پرهيز از دامنه دار شدن سخن از نقل آن پرهيز مى‌كنيم.
وى تحصيلات مقدماتى را در زادگاهش فرا گرفت و سپس در محضر پدر اديب و برادر دانشمندش- ميرزا اسماعيل هنر- به تكميل معلومات خود پرداخت.