وى كار سرودن شعر را از هجده سالگى آغاز كرد و ديرى نپاييد كه در شمار غزلسرايان مطرح كشور درآمد و بعضى از غزليات او شهره عام و خاص شد. از آثار اوست:
منتخبى از اشعار شعراى فارسى زبان با عنوان «بهترين اشعار»، مجموعه شعر «خاشاك»، تصحيح ديوان حافظ و خمسه حكيم نظامى. وى دو اثر «وفاى زن» اثر بنيامين كنستانت، و «آتالاورنه» اثر شاتوبريان را نيز به فارسى برگردانده است.
وى به سال ١٣٥٣ در سن ٧٤ سالگى بدرود حيات گفت و ديوان اشعارش در سال ١٣٦٨ توسط انتشارات پارسا چاپ و منتشر شد. از آثار اوست:
مكتب حسين (ع)
اين ماه، ماه ماتم سبط پيمبرست؟ يا ماه سربلندى فرزند حيدرست؟
شير اوژَنى كه بر تن و فرق مباركش از زخم تيرْ جوشن و از تيغْ مغفرست‌
آن كو نهال دين محمد ز خون او سيراب گشت و سايه فكن گشت و بَروَرست‌
در ظاهر ار شكسته شد آن شير دل منال كز آن شكست باده فتحش به ساغرست‌
سر لوح فتحْ نامه او شد شكستِ او مرد حق ار شكسته شود، هم مظفّرست‌
امروز عيد فتح حسين است و آل او زارى مكن كه خسته شمشير و خنجرست‌
او كشته گشت و ملت اسلام زنده شد وين كشته از هزار جهان زنده، برترست‌
شيرين، شهادتى كه به اسلام داد جان فرخنده، رفتنى كه چنين هستى‌آورست‌
او كشته نيست، زنده اعصار و قرن هاست كِش نام نيك تا به ابد زيب دفترست‌
از خونِ آن حسين، حسينى دگر بزاد وين نقش جاودانه از آن روى و منظرست‌
مرگ از براى ماست نه در خوردِ او، كه ما ترسان ز محشريم و، وى آن سوىِ محشرست‌
چندين ز تشنه كامى و مظلومى‌اش مگوى كو شَهْم «١» و قادرست، نه مسكين و مضطرست‌
خوارىّ و سرشكستگى آرد قبول ظلم‌او تا جهان به جاست عزيزست و سَرورست آن آهنينْ جگر كه ز تصوير تيغ اوتبْ لرزه مر سپاه عدو را به پيكرست مظلوم نيست، خانه برانداز ظالم‌ست‌لبْ تشنه نيست، ساقى تسنيم و كوثرست‌