كاروان شعر عاشورا - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٥

كيست درين انجمن محرم عشق غيور؟ ما همه بى غيرتيم، آينه در كربلا است‌
(بيدل)! اگر محرمى رنج تك و دو مبر در عرق سعى حرص خفّت آب بقاست «١»
٢٥. ميرزا محمد (نامى) كرمانشاهى‌
(متوفاى ١٢٣٨ ه. ق) از احفاد ميرزا مهدى خان، منشى نادرشاه افشار و از شعراى نام آشنا و تواناى كرمانشاه در سده دوازدهم و سيزدهم هجرى است. مؤلف حديقة الشعراء درباره او نوشته است:
«... از شعرا و ادبا بل اساتيد عصر خود است. در حكومت محمد على ميرزاى دولتشاه ...
در حدود عراق و كرمانشاهان بالاستحقاق مرجع و ملجأ و رئيس ادبا و شعرا بل فضلا بوده.
اما اشعارش همه خوب و حُسن عمده‌اش اين كه بيشتر در محامد و مدايح معصومين سلام‌اللَّه عليهم مى‌باشد ....» «٢» از اوست:
اين بارگاه كيست كه بر بام او قياس ننهاده پايه، سُلَّم «٣» ده پايه حواس‌
چون ديد خشت و گنبد او، وَهم دوربين افتاد بر دو مهر و دو گردون در التباس‌
گِرد حريم او، به طواف است آسمان بيهوده نيست كاين همه گردد به سان آس «٤»
پرسيدم از خيال كه اين قصر، كعبه است؟ زد پير عقل بانگ كه: اى پايه ناشناس!
اين بارگاه جاه حسينِ على بود كآيد ملك به درگهش از عرش بهر پاس «٥»
٢٦. ولايت اللَّه‌آبادى‌
نامش ميرشاه ولايت از شعراى سده سيزدهم هجرى است. اين رباعى از اوست:
رباعى‌
بر اوج سپهر كبريا، ماه: حسين در مملكت قدس، شهنشاه: حسين‌
برخاست كمر بسته پى دعوى حق انگشت شهادت يداللَّه: حسين «٦»