از عقيق تشنه شاه شهيدان ياد كن گوهر اشكى زبحر ديده خونين ببار
هر كه او امروز گريان است از بهر حسين با لب خندان بود فردا، به صدر اقتدار «١»
***
تعجب است مرا از آن لعين كه از سر جهل نداشت حرمت فرزند پاك مصطفوى‌
بريخت خون حسين و، هنوز مى‌دارد طمع به لطف خدا و شفاعت نبوى!
***
اى جهان آفرين! به جان حسين به غم و درد بيكران حسين‌
كه: رسانى ثواب آن شهدا به مصيبت رسيدگان حسين «٢»
***
آدم درين عزا به غم و غصه مبتلاست كشتى نوح، غرقه طوفان كربلاست‌
هان اى خليل! ز آتش نمرود دم مزن اين شعله بين كه در جگر شاه اولياست «٣»
***
در بحر محيط، غوطه خواهم خوردن يا غرقه شدن، ياگهرى آوردن‌
اين كار، مخاطره‌ست خواهم كردن يا روى بدان سرخ كنم، يا گردن «٤»
***

كاروان شعر عاشورا ٩٧ ١. كسائى مروزى ..... ص : ٩٣
پيرگردون زين مصيبت جامه جان چاك زد خسرو انجم، كلاه سرورى برخاك زد
قامت گردون دو تا شد، چهره مه شد سياه برق اين آتش مگر برقبّه افلاك زد «٥»
***
به رهگذار چو خاكم فتاده، هان اى بخت! بدين طرف برسان نازنين سوار مرا
نمى‌برم زغم اين بار جان، براى خدا خبر بريد زمن يار غمگسار مرا «٦»
***
اى عزيز پدر! كجا رفتى؟ وزكنار پدر، چرا رفتى؟
برنخورده زبوستان حيات سوى كاشانه فنا رفتى‌
به كزين كلبه فنا رستى به سراپرده بقا، رفتى‌
مصطفى، جد توست، مى‌دانم كه به نزديك مصطفى رفتى‌
فرعِ زهرا و مصطفى بودى سوى زهرا و مصطفى رفتى «١»
***
اندرين غم نه همين ارض و سما بگريستند كاهل عالم از ثريا تا ثرى‌ بگريستند
آفتاب و ماه و عرش و كرسى و لوح و قلم در غم شاه شهيد كربلا بگريستند
در هواى آن لب محروم از آب فرات ماهيان در آب و مرغان در هوا بگريستند
اوليا، گشتند بهر مرتضى زارى كنان انبيا، بر اتفاق مصطفى بگريستند
در قصور جنّت الفردوس، حوران سر به سر از براى خاطر خيرالنسا بگريستند «٢»
***
اى عزيزان! در غم سبط نبى، افغان كنيد سينه را، از سوز شاه كربلا، بريان كنيد
از پىِ آن تشنه لب، برخاك ريزيد آب چشم در ميان گريه، يار از آن لب خندان كنيد
چون زخاك و خون او ياد آوريد اى دوستان! مى‌سزد گرچون سحاب از ديده خونباران كنيد
نخل قدّش را، زجوى ديده‌ها آبى دهيد اندر آن ساعت كه گشت گلبن و بستان كنيد
در چمن چون روى گل بينيد از شوق رخش با دل پردرد همچون بلبلان، افغان كنيد
گر رسد از سنبل سيراب بويى بر مشام ياد آن جعد خوش وآن موى مشك‌افشان كنيد «٣»
***
بيابگرى كه عاشورست امروز جهان، تاريك و بى نورست امروز
حسينى كو نبى را نور ديده‌ست به دست خصم، مقهورست امروز