پيمبرى كه پيامش، تداوم توفان دلاورى، كه رسول قيام عاشوراست‌
به هر فروغ تجلّى، به نور مصطفوى جمال مرتضوى را دوباره مى‌آراست‌
غرور كاذب نامردمان در آتش سوخت شرار آتش قهرش چو بى امان برخاست‌
چگونه تيغ زبانش نهفته مى‌ماند؟ شكوه روح على در كلام او پيداست‌
به كهكشان شهيدان، ستاره مى‌افزود اگر چه بدْرِ جمالش كمانْ كمان مى‌كاست‌
پس از غروب هزاران ستاره، مبهوتم ستون خيمه هستى چگونه پا برجاست؟
چراغ خلوت روحانيان نمى‌ميرد قسم به روح بلندش، ستاره فرداست»
١٠٢. هاشمى، نيّره سادات‌
در شهريور ماه ١٣٥٤ در شهر مادرى‌اش مشهد به دنيا آمد ولى زادگاهش به هنگام صدور شناسنامه، شهر رى- زادگاه پدرى‌اش- رقم خورد. او در خانواده‌اى مذهبى و هنرپرور بزرگ شد و از راهنمايى‌هاى عزيزانى چون احد ده‌بزرگى، على دامغانى، خسرو آقايارى و قيصر امين‌پور در كار شعر بهره‌ها برد و استعداد فطرى خود را در آفرينش آثار عاشورايى به كار گرفت.
وى در دفتر شعر جوان، كانون شاعران و نويسندگان وزارت آموزش و پرورش، شعر عاشورا، فرزدق و خانه شاعران ايران عضويت دارد و در حال حاضر در كانون پرورش فكرى كودكان سرگرم كار است.
آثارى كه تا كنون در دو زمينه شعر و داستان از او منتشر شده، عبارتند از:
تنديس باران (گزيده ادبيات معاصر شماره ١٦٣)، با آسمان بگو، كوچهْ كوچه آسمان، مشق آبى، پشت پرچين آفتاب، كوچه رنگين كمان و در باور بهار، جُنگ عاشورايى «تشنگى‌هاى آفتاب» را در ٥ مجموعه در دست چاپ دارد.
وى در شعر آيينى داراى تجربه‌هاى موفقى است و اشعار عاشورايى او به لحاظ زبان ساده، صميميت بيان، و حضور عناصر عاطفه و تصوير، زيبا و گيراست. ازوست: