«نصرالله مردانى كارمند بانك ملى است ... خيال در ساختار مضامين بديع شعر مردانى نقشى اساسى دارد. بدون ترديد مى‌توان او را از جمله سى چهل سال شاعرى دانست كه آثار ارزنده‌اى داشته‌اند و در تاريخ خواهند ماند. زيرا حق اين است كه در جمهورى اسلامى شاعران توانا فراوان‌اند. به هر حال نصرالله مردانى طبعى روان دارد، كم شعر مى‌گويد و سعى مى‌كند كارش بى نقص باشد.» «١»
نصرالله مردانى مدتها بود كه از بيمارى سرطان رنج مى‌برد و سرانجام در سال ١٣٨٣ پس از تشرّف به آستان ملكوتى سالار شهيدان- كه منتهاى آرزويش بود- در كربلا بدرود حيات گفت و با قلبى سرشار از اميد به ديدار محبوب روحانى خود شتافت. مردانى در مقطعى از حيات ادبى خود خوش درخشيد و اغلب آثار ماندگار او يادگار همين دوره از عمر اوست.
مردانى، شاعرى اهل مطالعه و پژوهش بود و در سال ١٣٨٢ به عنوان يكى از چهره‌هاى ماندگار شعر فارسى معرّفى شد. از آثار اوست: «قيام نور»، «خون نامه خاك»، «آتش نى»، «ستيغ سخن» كه تذكره منظومى است با معرفى كوتاه از حدود ٢٠٠٠ شاعر فارسى زبان و بيش از ١٥٠ تذكره شعر فارسى، «سمند صاعقه»، «قانون عشق» و شماره ١١ از سرى منشورات گزيده ادبيات معاصر كه به نمونه‌هايى از آثار او اختصاص يافته است.
آب از سر افلاك گذشت‌
آن چه در سوگ تو اى پاكتر از پاك گذشت نتوان گفت كه هر لحظه چه غمناك گذشت‌
چشم تاريخ در آن حادثه تلخ چه ديد كه زمان مويه كنان از گذر خاك گذشت‌
سر خورشيد بر آن نيزه خونين مى‌گفت كه چه‌ها بر سر آن پيكر صد چاك گذشت‌
جلوه روح خدا در افق خون تو ديد آنكه با پاى دل از قلّه ادراك گذشت‌
مرگ هرگز به حريم حَرمت راه نيافت هر كجا ديد نشانى ز تو چالاك گذشت‌
حرِّ آزاده، شد از چشمه مهرت سيراب كه به ميدان عطش پاك شد و پاك گذشت‌
آب، شرمنده ايثار علمدار تو شد رود بيتاب كنار تو عطشناك گذشت‌
بر تو بستند اگر آب سواران سراب دشت، دريا شد و آب از سر افلاك گذشت‌
با حديثى كه ملايك ز ازل آوردند سخن از قصّه عشق تو ز لولاك گذشت‌