٥٣. صائم كاشانى، على‌اصغر (صائم)
نامش على‌اصغر، زادگاهش كاشان و متولد سال ١٣٣١ است. وى تحصيلات دوره ابتدايى و متوسطه را در كاشان به پايان برد و از اوان نوجوانى به سرودن شعر پرداخت و ديرى نپاييد كه از چهره‌هاى مطرح شعر كاشان در آمد. در سال ١٣٦٤ به تأسيس «انجمن ادبى سخن» در كاشان همت گماشت و به تربيت استعدادهاى شاعران جوان پرداخت. در حال حاضر مسئوليت بانك مخمل و ابريشم كاشان را بر عهده دارد.
وى شاعرى است سختكوش، آشنا با معيارهاى‌
كاروان شعر عاشورا ٦١٩ ٥٦. صغير اصفهانى، محمدحسين(صغير) ..... ص : ٦١٧
شعر سنّتى و در انتخاب واژه‌ها و تركيبات تازه موفق. طبع او از ميان قالب‌هاى سنّتى شعر به غزل گرايش بيشترى دارد و غزليات او سرشار از عاطفه و تصوير است. از آثارى كه تا كنون منتشر كرده است مى‌توان از «خورشيدسرايان يا شاعران عاشورايى كاشان» و سه مجموعه شعرى با عناوين: «بلور اشك» و «شكار ستاره» و «ديوان عشق» نام برد. ازوست:
درياى عطش‌
درياى عطش، لبان پر گوهر تو گلزخم هزار خنجر و حنجر تو
هنگام غروب بود و مى‌كرد طلوع از مشرق نيزه آفتاب سر تو
لوح فلق‌
تا لوح فلق، نقش به نام تو گرفت خورشيد، فروغ از پيام تو گرفت‌
اى خون تو جارى به رگ سرخ حيات! اسلام، قوام از قيام تو گرفت‌
خون خدا
اى آفتاب! زخم تنت را شماره نيست در كهكشانِ جسم تو غير از ستاره نيست‌
ما را به زخمهاى تنتِ از سپهر چشم غير از ستاره ريختن اى ماه! چاره نيست‌
اى آسمان! چگونه تو را دل ز غم نسوخت در سوگ مهر؟ گر دلت از سنگ خاره نيست‌
محمل ببست سوى عراق از حجاز و، گفت: «در كار خير، حاجت هيچ استخاره نيست»
جان را سپرد دست خدا، ناخداى عشق جز وصل يار، بحر وفا را كناره نيست‌
«صائم»! عروس باور و انديشه تو را غير از ولاى خون خدا طوق و ياره نيست‌
خورشيد عاشورا
بار ديگر شد به ياد داستان كربلا اشك غم جارى ز چشم عاشقان كربلا
عاشق صادق اگر از خون دل شويد رواست آستين آرزو در آستان كربلا
چشم گردون گشت حيران‌تر ز چشم روزگار بر سنان تا ديد سرهاى كربلا
ناوك خونريز تا بر حنجر اصغر نشست شد شفق آيينه‌دار آسمان سران كربلا
جانفشانى‌هاى عباس‌ست در عالم، عَلم نازم اين سردار و سروِ بوستان كربلا
رفت تا اكبر به ميدان، گفت با حسرت حسين: اى دريغا شد روان از تن، روان كربلا
لاله‌ها پرپر ميان خون و، دارد بر جگر داغها در دشت حرمان، باغبان كربلا
دست آخر، دست مى‌شويد ز جان سلطان عشق تا كند رنگين ز خون خويش خوان كربلا
قامت خورشيد عاشورا شناور شد به خون شد قيامت از قيام ميهمان كربلا
كودكان حيران و زينب اشكريزان همچو شمع يك جهان اندوه و تنها قهرمان كربلا
غصه‌ها و قصه‌ها از زينب و خون خداست شيعيان را تا قيامت ارمغان كربلا
دوستان! در بوستان شعر «صائم» بشنويد داستان جانگدار راستان كربلا»
٥٤. صاحبكار، ذبيح‌الله (سهى)
«ذبيح‌الله صاحبكارى كه به صاحبكار شهرت يافته و تخلّص «سهى» را در شعر برگزيده است در سال ١٣١٣ هجرى شمسى در روستاى دولت‌آباد- سى كيلومترى شرق تربت حيدريه- ديده به جهان گشود. صاحبكار، دروس ابتديى را در همان زادگاهش فرا گرفت، از آن پس به تربت حيدريه رفت و به تحصيل علوم دينيه در حوزه علميه آن شهر پرداخت و پس از مهاجرت به مشهد در مدرسه نوّاب به تحصيل ادامه داد و از محضر افاضل آن شهر كسب دانش كرد. صاحبكار در سال ١٣٤٢ شمسى به استخدام وزارت آموزش و پرورش درآمد و در مشهد به تدريس در آموزشگاه‌هاى آن سامان پرداخت.» «٢»