برخوردار است و اغلب مداحان از سروده‌هاى او در مناسبت‌هاى مختلف استفاده مى‌كنند.
در پايان مقدمه مفصلى كه بر مجموعه اشعار او نوشته‌ام درباره او و خصلت‌هاى مردمى وى سخن گفته‌ام و در اينجا لزومى به تكرار آنها نمى‌بينم. «١» وى در سرودن سرودهاى مذهبى و انواع نوحه‌ها دستى به تمام دارد و از چهره‌هاى شاخص در اين دو مقوله است. سازگار را بايد در شمار شاعران پرشعر به حساب آورد كه قسمتى از آنها را تحت عنوان «نخل ميثم» در دو مجلّد به چاپ رسيده و مجلد سوم آن در شرف انتشار است. ازوست:
قلزم خون‌
شادى هر دو جهان بى تو مرا جز غم نيست جنّتِ بى تو عذابش ز جهنّم كم نيست‌
در دم مرگ اگر پا به سرم بگذارى عمر جاويد به شيرينى آن يك دم نيست‌
حرم قرب خدا را كه دل عاشق توست طرفه بيتى است كه روح القُدسش مَحرم نيست ...
تا خدايّى خدا هست لواى تو به پاست زانكه جز دست خدا حافظ اين پرچم نيست‌
هم خدا داند و هم عالم و آدم دانند كه به جز رايت عشق تو درين عالم نيست‌
دوزخ، ارزانى آنان كه ندارند غمت با غمت هيچ مرا ز آتش دوزخ غم نيست‌
ملك هستى همه ماتمكده توست حسين جايى از ملك جهان خالى ازين ماتم نيست‌
گوهر اشك عزاى تو به هر كس ندهند اهرمن را شرف داشتن خاتم نيست‌
گريه بر پيكر مجروح تو بايد همه دم كه جراحات تنت را بِهْ ازين مرهم نيست ...
دادِ مظلومى تو ملك جهان را پر كرد عالمى نيست كه با ياد غمت دَرهم نيست‌
سينه كردى هدف تير كه مى‌دا
كاروان شعر عاشورا ٦٠٢ ٤٨. شاهرخى، محمود(جذبه) ..... ص : ٦٠٠
نستى زنده بى مرگ تو دين نبىِ اكرم نيست‌
هيچ مظلوم همانند تو در قلزم خون سر جدا با گلوى تشنه كنار يَم نيست‌
گو ببرّند سرِ دار زبان در كامش غير مدح تو ثنايى به لب (ميثم) نيست «٢»
پرچمدار دين‌
سدره و طوبى‌ به دامان زمين افتاده بود يا ز پيكر آن دو دست نازنين افتاده بود؟
سرنگون گرديد خورشيد از فراز آسمان يا كه ماه مرتضى از صدر زين افتاده بود؟