مجموعه‌اى از اشعار اين روحانى مبارز شيعى در سال ١٣٦٣ با عنوان: «مشعل توحيد» به همت مركز مطالعات و تحقيقات اسلامى در ايران به چاپ رسيده است. حجم قابل توجّهى از آثار منظوم شهيد بلخى داراى صبغه آيينى، اجتماعى و سياسى است و در عرصه ادب دينى آثار ممتازى دارد.
سبك شعرى او، آميزه‌اى از شيوه هندى و عراقى است و اشعارش سرشار از مفاهيم عرفانى مى‌باشد.
لب تشنه بازگشت‌
عباس! اى كه زيب گرفت از تو نام مرد بادا فداى همچو تو مردى، تمام مرد!
بزم وفاى عهد كه ميدان كربلاست دادى به نوع مرد تو درس مرام مرد
تو زنده‌اى وگرنه سزد آنكه فاش گفت: روز شهادت تو بود قتل عام مرد
عزم خرام كرد چو قدّت، سپهر گفت: تنگ‌ست ملك كون بر اين نيم گام مرد
خون جاى اشك ريخت ز مژگان مرد راه پيچيد دود آه كه گرديد نام مرد ...
بگرفت و رفت، ليك لبِ تشنه بازگشت آرى كه روزگار نگردد به كام مرد
مبتلاى عشق (در سوگ سقاى كربلا (ع))
اى مبتلاى عشق تو را ابتلا بلند با «لا» ى نفى، نفى تو بالا بلا، بلند
رمزى‌ست در نداى الستت كه تا ابد ذرات را بلاى تو از لابه لا بلند
از قطره‌هاى خون شهيدان مسلكت قالوا بلى به كرب و بلا زان بلا بلند
گرديد حق به سايه نخلت مكين چو شد سروِ قدت ز دوش رسول خدا بلند
از حلق كشتگان رهت اى وفا شعار! تا روز حشر بانگ شعار وفا بلند «١»
١٨. بيابانكى، سعيد
سعيد بيابانكى از شعراى نام آشناى زمانه ماست. به سال ١٣٤٧ ه. ش در خمينى شهر به دنيا آمد و در خانواده‌اى متدين پرورش يافت و پس از طىّ تحصيلات ابتدايى و متوسطه به دانشگاه راه يافت و در رشته مهندسى كامپيوتر فارغ التحصيل شد.