توقيع «الى ربّكَ فَارغب» به تو نازل تو باديه پيماى «الى ربّ سَيَهدين»
حقا حَجر كفش كنت: قبله عالم چون تربت پاك تو كه مسجود مصلّين‌
يا مَن دَمُه غسل قليل العَبَراتى حُزنى وَ بكائى بكَ يا ملجأ عاصين‌
اى قائل «عمداً سَحِقونى» بِابى انت يا ليتَ لكَ الفديَة آباء محبّين‌
اى قبر تو و اكبر تو، نور على‌ نور تو كوكب دُرّى، شهدا دور تو پروين‌
در سايه «طوبى وَ لَهُم حُسن مآب» است در صحن تو گر خاك شود (ناظم) مسكين‌
لاغيرك مقصود مرادى، دم مردن لابَعدكَ محبوب فؤادى، سربالين‌
چون بر سرنى شد سر نوباوه طاها جبريل ندا داد كه: «والشّمس و ضحيها»
امروز زنم سينه زبى دستى عباس يَبكون لِعبّاس «منَ الجنّة و النّاس»
حتّى كه «تكاد يَتَفطّرنَ سموات» بس نوحه گرى كرد حسين بر سر عباس‌
«الانَ اخى! انكَسَرَ ظَهرى» ازين غم كوچاره به جز صبر «اعوذُ بربِ «١» الناس»
امروز شده قطع «يدا جعفر عمّى» امروز حسن كشته شد از سوده الماس‌
آم
كاروان شعر عاشورا ٥٩ ١٦. صابر تونسوى(سده ١٢ ه. ق)؛ ..... ص : ٥٩
د كمرِخم شه دين جانب خيمه زانو به كف و وا اسفا گو علىَ‌العباس‌
شد در حرم آشوب «اذا زلزلتِ الارض» از خوف اسيرى، همه افتاده به وسواس؟
ناظم «فقد استمسكَ بالعُروة وثقى» زين منصب شاهانه كه دادت مَلكُ الناس «٢»
٣١. شيخ محمد (فانى) بروجردى‌
فرزند حاج ملاباقر (متوفاى ١٣٣٦ ه. ق)، مردى اديب و فاضل بوده و جريان مسافرت خود را به عتبات عاليات در قالب يك تركيب بند به تصوير كشيده است. وى صاحب ديوان است و مزارش درگورستان كوى صوفيان در شهر زادگاهش بروجرد قرار دارد. اين دو بيت ماتمى از اوست:
گفت زينب كه: مرا ديده تر مى‌بايد گريه بر خويش به هر شام و سحر مى‌بايد
بهر بى برگى اولاد على در ره شام توشه از خون دل و لخت جگر مى‌بايد «٣»