گفتا كه: اى مبارك توسن! برادرم آمد چه بر سرش؟ به كجا بر زمين فتاد؟
تا بر سرش چه آمد آن دم كه چشم او بر خنجر برهنه شمر لعين فتاد
گفتا: دريغ! كز ستم آخر، حسين‌من از جان گذشت و در نفس واپسين فتاد
چون شد درين زمين؟ كه زخون برادرم انديشه كس ندارد، اى خاك برسرم! «١»
٢٣. عندليب كاشانى‌
(سده سيزدهم)
زندگينامه‌
نامش ميرتقى، فرزند حسين حسنى، زادگاهش كاشان، تخلص شعرى‌اش «عندليب» و «بلبل»، از شعراى دوره ناصرى است. از تاريخ تولد و درگذشت او بى‌اطلاعيم.
در مقدمه ديوان او آمده است.
«... ميرتقى بن حسين الحسنى از اجله سادات و از شعراى عهد قاجار بود. در آغاز جوانى در زمان سلطنت ناصرالدين شاه از زادگاه خويش عازم تهران گرديد ... در عهد جوانى، شوقى در دل و شورى در سر داشت و عمر گرانمايه به خواندن و بررسى و تحقيق در اشعار و شعر مى‌گذراند و از مجالست و مصاحبت اهل ادب بهره‌مند بود و از محاورت و معاشرت ايشان لذت مى‌برد. نشست با سخن‌سرايان پرده از روى طبع شيواى او بر گرفت و طوطى طبعش ترانه‌ساز و نغمه‌پرداز آمد تا آنجا كه در قصيده و غزل سرآمد شد ... وى پس از دو سال اقامت در تهران به زادگاه خويش كاشان برگشت و پس از آن سفرى به شروان آغاز كرد و عازم آن سامان شد و پنج سال با الفت ظريفان و صحبت موزونان آن ديار سپرى كرد و با سخن سرايان آن شهر سر و رازى و سوز و سازى داشت ... پس از پنج سال اقامت در شروان سفر داغستان در پيش گرفت و نزديك به سى سال از عمر را در آن ديار گذراند و از آن پس رهسپار گرجستان و ديگر بلاد قفقاز گرديد.» «٢»
سبك شعرى‌
ديوان اشعار عندليب كاشانى حاوى غزليات، ماده تاريخ‌ها، ساقى‌نامه، مثنويات، مخمس‌ها و رباعيات و مراثى در سال ١٣٤٣ به‌اهتمام آقاى تيرداد انديشه توسط انتشارات كاوه در قطع وزيرى‌