اختيار زرع با زارع بود «١» اين حديث نغز از شارع بود هر چه بر عاشق كند معشوق اوجبر بنمايد تو را بر او نكو آرى آرى عاشقان مست اوهستى خود را بداند هست او اين بود معنى براى جبر خاص‌مى‌نباشد بهر هركس جز خواص ... «٢»
٩. داورى شيرازى‌
(١٢٣٨- ١٢٨٣)
زندگينامه‌
محمد داورى سومين فرزند وصال شيرازى (١١٩٧- ١٢٦٢) است كه همانند برادران خود در شعر و ادب و هنر دستى به تمام داشته و از چهره‌هاى معروف ادبى در نيمه دوم سده سيزدهم هجرى به شمار مى‌رود.
وى از علوم و فنون متداول زمانه خود بهره وافرى داشته و در محضر پدر بزرگوار خود به تحصيل صرف نحو و منطق و حكمت پرداخته و از تعليمات برادر بزرگتر خود- احمد وقار شيرازى- نيز سود جسته است.
همو در ادبيات عرب و سرودن شعر به زبان عربى توانا بوده و در زبان آذرى نيز طبع‌آزمايى مى‌كرده است.
داورى شيرازى در خط نستعليق و شكسته از خوشنويسان بنام عصر خود بوده و ديوان حكيم خاقانى را با شرح و تعليقات با خطى خوش نگاشته و ديوان حافظ شيرازى را در دو نسخه، يكى با خط نستعليق و ديگرى با خط شكسته نوشته و شاهنامه فردوسى را در مدت پنج سال با هنر خط خويش آراسته كه از شاهكارهاى هنر خطاطى به شمار مى‌رود و از تذهيب و نقاشى آن پيدا است كه داور در اين دو رشته هنرى نيز بسيار توانا بوده است. پس از پايان كار شاهنامه فردوسى طالبان بسيارى براى خريدارى آن به او مراجعه مى‌كنند و سرانجام بنا به نوشته مولف تذكره حديقة الشعراء، شخصى به نام محمد قلى خان قشقائى با نياز هفتصد تومان پول نقد دو طاقه شال كشميرى ممتاز و دو اسب راهوار اين نسخه خطى ممتاز