دامنه تاثير آثار عاشورايى‌
مسلما از آثار منظوم عاشورايى (نصرت) اردبيلى به خاطر عدم چاپ و نيز دور از دسترس بودن ديوان اشعارش به جز كسانى كه با او معاشر بوده و به او ارادت داشته‌اند ديگران را از آن بهره‌اى نبرده است و ابيات معدودى كه از مراثى او كه در تذكره‌هاى دوره قاجاريه به ثبت رسيده، براى داورى در زمينه اثرگذارى آنها كافى نمى‌باشد، ولى مراثى معدودى كه از او در اختياريم از پختگى و غناى محتوايى برخوردار و داراى بار عرفانى‌اند.
برگزيده آثار عاشورايى‌
در تذكره حديقة الشعراء ابياتى از سه مرثيه منظوم عاشورايى او به ثبت رسيده كه عيناً نقل مى‌كنيم:
اى سر بلند صُفّه صدق و صفا حسين وى پاى بند رشته مهر و وفا حسين‌
اى سّر «كنت كنزاً» مكنون «من عَرَف» وى رمز «هل اتى» اثر «لا فتى» حسين‌
احرام كعبه حرم كبريا ببند اى برگزيده حرم كبريا، حسين «١»
***
اى خاك كربلا! تو چه خاك معطرى خاك هزار باره به از مشك و عنبرى‌
خاك و، براى تشنه لبان وصال حق اى خاك كربلا! تو به از آب كوثرى‌
بطحا و زمزم و حرم وقرب، فى المثلى آنها كواكب اندو، تو خورشيد انورى‌
با اين همه شرافت و اين رتبه، اى عجب غمگين و غم فزا و ملول و مكدرى‌
ديدى مگر دو دست مه هاشمى زتن هر يك فتاده چون علم ماه پيكرى‌
اى واى! ديده‌اى تو حسين و هزار زخم شمرى به پيش رفته و، بگرفته خنجرى‌
***
اين خون اگر نبود، زمين و زمان نبود اين خون اگر نبود، ز عالم نشان نبود
اين خون اگر نبود چه عالم، چه آدمى اين سجده ملايك و راز نهان، نبود
اين خون اگر نبود ذبيح اللَّه «٢» از منا برگشتن و ذبيح نگشتن گمان نبود
«نصرت»! بلند وفاش بگو تا كه بشنونداين خون اگر نبود جحيم و جنان نبود «٣»