سبك شعرى‌
وصال شيرازى از طرفداران نهضت بازگشت ادبى بوده و در دو سبك خراسانى و سبك عراقى داراى آثار منظوم ارزشمندى است. وى در قالب‌هاى مختلف شعرى تجربه‌هاى بسيار موفقى دارد و در قالب غزل آثار پر شورى آفريده كه مورد عنايت اهل ادب است.
دامنه تاثير آثار عاشورايى‌
وصال شيرازى از چهره‌هاى نادر و ممتاز شعر فارسى است كه داراى تركيب بندهاى فاخر و بيشمارى در مراثى سالار شهيدان و شهداى كربلا مى‌باشد و ديگر آثار منظوم ماتمى وى نيز در وقايع كربلا رسا و شيوا است.
در اين كه وصال شيرازى از سلسله جنبانان شعر عاشورا در زمانه خود است ترديدى نيست و اثرگذارى او را بر روى شاعران آيينى همعصرش نمى‌توان انكار كرد.
برگزيده آثار عاشورايى‌
وصال شيرازى علاوه بر قصايد و غزليات ماتمى خود چندين تركيب بند عاشورايى دارد كه جمعاً شامل ١١٨ بند مى‌گردد و عموماً از ساختار محكم لفظى و غنايى محتوايى و فضايى عاطفى و تصويرى زيبا برخوردارند.
چون نقل تمامى تركيب‌بندهاى عاشورايى او از حوصله اين مقال بيرون است پس از نقل مطلع تركيب‌بند عاشورايى وى، چهارده بند عاشورايى اين شاعر بنام‌
كاروان شعر عاشورا ٢٦٧ ٢. وصال شيرازى ..... ص : ٢٥٨
آل‌اللَّه را مرور خواهيم كرد:
١. تركيب هفت بندى او با مطلع:
نه آن گل باد دادم كز گلستان و چمن جويم نه آن گوهرِ زمن شد «١» كز بدخشان و يمن جويم‌
٢. تركيب پنج بندى او با مطلع:
باز آمدى اى پيك پر اندوه كه از غم آتش فكنى در دل و جان همه عالم‌
٣. تركيب هشت بندى او با مطلع:
گل بر شكفت و خرّمى اندر بهار نيست با باغ و راغ نكهت پيرار وپار نيست‌
٤. تركيب پانزده بندى او با مطلع:
پيكى خميده قامتم آيد به ديده ماه چون قاصدى كه با خبر بد رسد ز راه‌
٥. تركيب نه بندى او با مطلع:
در جيب عالمى ز عزا چاك ماتم است يا رب! عزاى كيست كه منسوب عالم است؟
٦. تركيب ده بندى او با مطلع:
هزار و يكصد و هشتاد و پنج رفته ز سال كه كس نديده خوشى در جهان به هيچ احوال‌
٧. تركيب هفت بند او مطلع:
تا مه برج امامت سرنگون از زين نشد برتر از مه قدر او با اين همه تمكين نشد
٨. تركيب يازده بندى او با مطلع:
ز بند بند چرا همچونى نوا نكنم؟ فغان به حال غريبان نينوا نكنم؟
٩. تركيب هفت بندى او با مطلع:
نوبهارست جهان، زار و چمن خوار چراست؟ عيد شد، سينه پراندوه و دل افكار چراست؟
١٠. تركيب هفت بندى او با مطلع:
چون سوى كوفه محمل ايشان قضا كشيد هر دل زكوفه آرزوى كربلا كشيد
١١. تركيب دوازده بندى او در اقتفاى از محتشم كاشانى به مطلع:
تيغى كشيده چرخ مگر زخم ما كم است؟ گو جاى زخم نيست كه هنگام مرهم است‌
١٢. تركيب شش بندى او به مطلع:
مه عزا شد و آفاق در غبار غم است سپهر و جامه نيلى هلال و پشتِ خم است‌
١٣. تركيب سه بندى او به مطلع:
گيرم حسين سبط رسول خدا نبود گيرم كه نور ديده خير النساء نبود
١٤. تركيب سه بندى او به مطلع:
خونى كه شد روان ز تن پر جراحتش امروز نافه گشته ببوييد تربتش‌
امكان دارد دو تركيب‌بند اخير به خاطر وزن يكسانى كه دارند در واقع يك تركيب‌بند باشند، ولى پس از وصال كسانى كه اشعار او را گردآورى مى‌كرده‌اند، آن دو را جدا از هم ثبت نموده‌اند.
چهارده بند
١ اين جامه سياه فلك در عزاى كيست؟ وين جيب چاك گشته صبح از براى كيست؟
اين جوى خون كه از مژه خلق جارى‌ست تا در مصبيت كه و در ماجراى كيست؟
اين آه شعله‌ور كه ز دلها رود به چرخ ز اندوه دل گداز و غم جانگزاى كيست؟
خونى اگر نه دامن دلها گرفته است اين لخت دل به دامن ما خونبهاى كيست؟
گر نيست حشرو در غم خويش است هر كسى در آفرينش اين همه غوغا براى كيست؟
شد خلق مختلف ز چه در نوحه متفق؟ زين گونه جنّ و انس و ملك در عزاى كيست؟
هندو و گبرو مومن و ترسا به يك غمند اين جان از جهان شده تا آشناى كيست؟
ذرّات از طريق صدا نوحه مى‌كنند تا اين صدا زناله اندوه فزاى كيست؟
صاحب عزاى كسى است كه دلهاست جاى او دلها جز آنكه مونس دلهاست- جاى كيست؟
آرى خداست در دل و صاحب عزا خداست ز آن هر دلى به تعزيه شاه كربلاست‌
٢ شاهنشهى كه كشور دل تختگاه اوست محنت: سپاهدار و مصيبت سپاه اوست‌
آن شاه بى‌رعيت و سردار بى سپاه كاسلام در حمايت و دين در پناه اوست‌
آن سيد حجاز كه در كيش اهل راز كفر است سجده‌اى كه نه بر خاك راه اوست‌
آن بيكسى كه با همه آهن دلى سنان بر زخم دل زطعن سنان «١» عذر خواه اوست‌
هر زخم او دهانى و پيكان: زبان آن و آن جمله يكزبان به شهادت گواه اوست‌
گويى كه سقف چرخ چرا شد سياه رنگ؟ از دود آتشى است كه در خيمه گاه اوست‌