عشق اگر در اين سفر با ما نبود «كاروان شعر عاشورا» نبود
مقدمه‌
تذكره‌نويسى در زبان فارسى داراى پيشينه كهنى است و از سده ششم تاكنون بيش از ٥٠٠ تذكره در شرح احوال و معرفى آثار شعراى فارسى زبان نگاشته شده است كه على رغم همانندى‌هايى كه با هم دارند، وجوه تمايز آنها از يكديگر بر اهل فن پوشيده نيست.
تذكره‌هاى فارسى از ديرباز به عنوان كتب مرجع مورد عنايت پژوهشگران در زمينه‌هاى ادبى، فرهنگى، هنرى، تاريخى، جغرافيايى، جامعه‌شناسى و سياسى قرار داشته‌اند و به خاطر سبك‌هاى مختلف نگارشى، تنوع موضوعى و سليقه‌هاى متفاوتى كه غالباً مؤلفان در تدوين آنها به كار برده‌اند، از متون مفيد و ارزشمند زبان فارسى به شمار مى‌روند.
در يك نگرش كلى، تذكره‌هاى فارسى را مى‌توان در دو گروه عمده مورد مطالعه و ارزيابى قرار داد:
١. تذكره‌هايى كه جنبه عمومى دارند و فارغ از شاخصه‌هاى زبانى، زمانى و مكانى تأليف شده‌اند. تذكره‌هايى مانند: مجمع الفصحاء تأليف رضا قلى‌خان هدايت و شعر العجم نوشته شبلى نعمانى ترجمه سيد محمدتقى فخر داعى گيلانى را مى‌توان در زمره تذكره‌هاى عمومى به شمار آورد، زيرا در تدوين آنها معيار خاصى به جز فارسى زبان بودن شاعران لحاظ نشده است.
٢. تذكره‌هايى كه با انگيزه‌هاى خاصى پديد آمده‌اند و غالباً بر مؤلّفه‌هايى از قبيل: زمان و منطقه جغرافيايى و يا شغل و جنسيت شاعران و وجه غالب علمى و شخصيتى آنان استوارند و به همين جهت از تذكره‌هايى كه جنبه عمومى دارند، مفيدترند، چرا كه از نظر موضوعى‌