گر همى مؤمن شمارى خويشتن را، بايدت مُهر زرّ جعفرى بر دين جعفر داشتن‌
بندگى كن آل ياسين را به جان تا روز حشر همچو بى دينان نبايد روى اصفر «١» داشتن «٢»
براى پرهيز از اطاله كلام به نقل ابياتى از آثار منظوم او كه ارتباط تنگاتنگ با سالار شهيدان و واقعه كربلا دارد، در اين مقام بسنده مى‌كنيم. پيداست كه اين گونه آثار او با چه تأثيراتى به همراه بوده است:
تا همه آن بينى آنجا كِت «٣» كند چشم، آرزو تا همه آن يابى آنجا كِت كند راى، اقتضا
نى زقصد حاسدانت در بدايت، شهر توبر تو چونان بود چون بر آل ياسين، كربلا!؟ «٤»
***
تا زسر، شادى برون ننهند مردان صفا پاى نتوانند بردن بر بساط مصطفى‌
خرمى چون باشد اندر كوى دين؟ كز بهر ملك خون روان كردند از خلق حسين در كربلا
از براى يك بلى كاندر ازل گفته است جان تا ابد اندر دهد مرد بلى، تن در بلا «٥»
***
اى پسر! پاى درين بحر مزن ز آن كه تو را معبر و پايگه قلزم بى پايان نيست‌
كاين طريق است كه در وى چو شوى، توشه تو را جز فنا بودن- اگر بوذرى و سلمان نيست‌
اين عروسى است كه از حُسن رَخش با تن تو گر حسينى همه، جز خنجر و جز پيكان نيست «٦»
***
پُر از زهرست كام من (سنايى)! خوش سخن رانم قيامت، زهر بايد خورد گر دستم سخن گيرد!
ولى ميراث استادان ازين زيبا سخن دارم حسينى بايد از معنى كه تاجاى حسن گيرد «٧»
***
كاروان شعر عاشورا ١١٣ ٥. ابن يمين فريومدى ..... ص : ١١٣
اى (سنايى)! با سنايى هر زمان چنگ در آل عبا خواهم زدن «١»
***
برگِ بى‌برگى ندارى، لاف درويشى مزن رخ چو عياران ندارى، جان چو نامردان مكن‌
سر بر آر از گلشن تحقيق، تا در كوى دين كشتگان زنده بينى انجمن در انجمن‌
در يكى صف كشتگان بينى به تيغى چون: حسين در دگر صف، خستگان بينى به زهرى چون: حسن «٢»
***
چند گويى زحال غير، كه قال قالِ بيحال، عار باشد و شين‌
چون (سنايى) زخود نه منقطعى چه حكايت كنى زحال حسين؟! «٣»
***
سراسر، جمله عالم پر زشير ست ولى شيرى چو حيدر باسخا، كو؟
سراسر، جمله عالم پر زنانند زنى چون فاطمه، خيرالنسا كو؟
سراسر، جمله عالم پر شهيدست شهيدى چون حسين كربلا، كو؟ «٤»
***
دين، حسين توست، آز و آرزو خوك و سگ است تشنه، اين‌را مى‌كشى، و آن هر دو را مى‌پرورى!
بريزيد و شمر ملعون، چون همى لعنت كنى؟ چون حسين خويش را شمر و يزيد ديگرى! «٥»
برگزيده آثار عاشورايى‌
حكيم در مثنوى حديقة الحقيقه و شريعة الطريقه خود كه به الهى نامه نيز موسوم است، بخش مستقلى را به امام حسين و جريان شهادت آن حضرت اختصاص داده كه به نقل آن مى‌پردازيم: