لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٤ - باب العلة التى من اجلها لا يقصر المصلى فى المغرب و نوافلها فى السفر و الحضر

نماز شام كه بعد از آن چهار ركعت نافله او بحال خود است و در سفر و حضر آن را ترك مكن و نوافل ظهر و عصر ساقط است و قضا ندارد و در شب نماز شبرا بكن و اگر فوت شود قضا كن.

و در صحيح از حارث منقولست كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه ترك مكن چهار ركعت نافله شام را در سفر و حضر، و پدرم ترك نمى‌كردند سيزده ركعت نافله شبرا در سفر و حضر، و چون دو ركعت نافله صبح بعد از نماز شب كرده مى‌شود و وقت اداى آن در صبح كاذب است بنا بر اين اكثر اوقات آن را با نماز شب ذكر مى‌كنند.

و در صحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه مكرر مى‌فرمودند كه نماز نوافل روز شانزده ركعت است هشت ركعت نزد زوال و هشت ركعت بعد از ظهر و چهار ركعت بعد از شام و آن را ترك مكن در سفر و حضر و دو ركعت بعد از خفتن است كه پدرم آن دو ركعت را نشسته مى‌كردند و من ايستاده مى‌كنم و حضرت سيد المرسلين ٦ سيزده ركعت نماز شبرا مى‌كردند كه هشت ركعت نافله شبست و سه ركعت نافله وتر است و دو ركعت نافله صبح و احاديث در اين باب متواتر است.