لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٧٥ - مصرف خمس

محمد انذار كن خويشان خود را كه نزديكترند و طايفه خود را كه برگزيدگان حق سبحانه و تعالى‌اند و حق سبحانه و تعالى ايشان را خالص گردانيده است از جهة معرفت و محبت خود و شكى نيست در آن كه اهل بيت آن حضرت به آن حضرت اقربند از بقيه خويشان حتى حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه قطع نظر از اخوت آن حضرت و آن كه نفس نبى است به آيه‌ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ‌ و بحديث متواتر نفسك نفسى موافق مذهب سنيان اگر چه عباس عم نبى بود اما عم پدر بود و على پسر عم مادر پدرى بود و پسر عم مادر پدرى به اجماع اقربست از عم پدرى و اين منزلتى است رفيع و شرفى است عالى كه حق سبحانه و تعالى بيان آل آن حضرت فرموده است از جهة آن حضرت ٦ اين يكى.

و آيه دوم در اصطفا قول حق سبحانه و تعالى است‌ إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ‌ الخ كه در اول مذكور شد و در اينجا از جهة تعداد آيات بيان فرمودند و فرمودند كه اين فضيلتى است كه هيچ معاندى انكار آن نمى‌تواند كرد چون متواتر است و در جميع كتب احاديث و تفاسير ايشان حتى در كشاف و در تفسير بيضاوى و فخر رازى و صحيح مسلم و ساير كتب از عايشه روايت كرده‌اند.

و از ام سلمه نيز كه صبحى بود كه حضرت سيد المرسلين ٦ در خانه‌ام سلمه بودند و گليم سياهى و عبايى كه از موى سياه بافته بودند بر دوش گرفته بودند كه حضرت فاطمه صلوات اللَّه عليها آمدند و حضرت او را داخل عبا كردند و على آمدند و او را داخل كردند و حسنين آمدند و ايشان را داخل كردند و اين آيه را خواندند و متواتر است كه ام سلمه خواست كه داخل شود حضرت فرمودند كه عاقبت تو بخير است و نگذاشتند كه داخل شود و مستفيض است كه عايشه خواست و نگذاشتند و حضرت فرمودند كه زيرا كه فضيلتى است بعد از رتبه عصمت و طهارت كه آن فضيلت اصطفاى منتظر