لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٦٨ - باب صلاة الحبوة و التسبيح و هى صلاة جعفر بن ابى طالب

از بدترين گناهان است و گناهان تو بعد در يك بيابان عالج باشد و آن بيابان عظيمى است در راه مكه كه ريگ روان است و كسى حساب آن ريگ را نمى‌داند مگر حق سبحانه و تعالى، و اگر گناهانت بمقدار كف درياها باشد چون اين نماز را بكنى حق سبحانه و تعالى همه را بيامرزد جعفر گفت بلى مى‌خواهم يا رسول اللَّه.

حضرت فرمودند كه چهار ركعت نماز مى‌كنى بدو سلام هر وقت كه خواهى و هر وقت كه بكنى ترا اين ثواب باشد اگر خواهى در هر شب بكن و اگر خواهى هر روز و اگر جمعه به جمعه بكنى و اگر يك ماه تا يك ماه بكنى و اگر يك سال تا يك سال بكنى يعنى ماهى يك بار و سالى يك بار به جا آورى اين ثواب هست باين عنوان كه تكبير احرام به گويى پس پانزده مرتبه به گويى اللَّه اكبر و سبحان اللَّه و الحمد للّه و لا اله الا اللَّه پس سوره حمد را با سوره بخوانى و بر ركوع روى و ده مرتبه اين تسبيحات اربع را به گويى پس سر از ركوع برمى‌دارى و ده مرتبه مى‌گويى پس به سجده مى‌روى و ده نوبت مى‌گويى پس سر برمى‌دارى و ده مرتبه مى‌گويى پس ديگر به سجود مى‌روى و ده نوبت مى‌گويى پس سر بر مى‌دارى و ده مرتبه مى‌گويى پس برمى‌خيزى و پيش از قرائت پانزده مرتبه مى‌گويى پس فاتحه را مى‌خوانى و سوره پس بركوع مى‌روى و ده مرتبه مى‌گويى پس سر از ركوع برمى‌دارى و ده نوبت مى‌گويى پس به سجود مى‌روى و ده بار مى‌گويى پس سر از سجود برمى‌دارى و ده نوبت مى‌گويى پس به سجود مى‌روى و ده مرتبه مى‌گويى پس سر از سجود برمى‌دارى و ده نوبت مى‌گويى پس تشهد مى‌خوانى و سلام مى‌دهى پس برمى‌خيزى و دو ركعت ديگر به همين منوال مى‌كنى و سلام مى‌دهى پس حضرت فرمودند كه در هر ركعت هفتاد و پنج تسبيح مى‌شود كه هر تسبيحى چهار تسبيح است سيصد تسبيح مى‌شود در هر ركعتى كه چهار ركعت هزار و دويست تسبيح مى‌شود و حسب الوعد الهى هر حسنه را ده‌