لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٩٤ - خطبه عيدين
قربانى كنيد ثلث آن را بخوريد اگر خواهيد و ثلث آن را اطعام كنيد به فقرا و مساكين و سه يك آن را هديه بفرستيد از جهة همسايگان و ياران و حمد كنيد خداوند خود را بر اين نعمتى كه شما را روزى كرده است از اين حيوانات بى زبان از گاو و گوسفند و شتر.
و به پاى داريد نماز را و بدهيد زكات مال خود را و بندگى را نيكو به جا آوريد و اگر گواهى نزد شما باشد بدهيد و از روى رغبت به جا آوريد آن چه را واجب و لازم گردانيدهاند بر شما از جهاد حجّ و روزه هر چند بر نفوس شما شاق باشد به درستى كه ثوابش عظيم است چنانكه مشتقش عظيم است و آخر شدن ندارد و تركش سبب عقوبت الهى است كه انتها ندارد و امر كنيد مردمان را به نيكيها و نهى كنيد ايشان را از بديها و بترسانيد ظالمان را و يارى كنيد مظلومان را و مانع شويد جمعى را كه شبهه القا مىكنند و مردمان را به شك مىاندازند و اگر متنبّه نشوند حبس و زجر و قتل نيز هست چنانكه خواهد آمد و نيكى كنيد به زنان و بندگان خود و راست بگوييد و دروغ مگوييد، و ادا كنيد امانت را را به خوب و بد، و همگى تابع حقّ باشيد و فريب ندهد شما را زندگانى دنيا و مغرور نسازد دنيا شما را كه فريفته او شويد و از حق سبحانه و تعالى دور شويد به درستى كه بهترين سخنان ذكر الهى است، و فصيحترين مواعظ و بليغترين نصايح متقيان و پرهيزكاران را كتاب الهى است، پس سوره توحيد بخواند و ترجمهاش گذشت يا سوره قل يا با سوره ألهيكم يا و العصر را بخواند و آن چه اكثر اوقات آن حضرت صلوات اللَّه عليه بران مداومت مىنمودند سوره توحيد بود و چون يكى از اين سورهها مىخواندند مىنشستند مانند نشستن كسى كه تعجيل داشته باشد بر سر پا اندكى بعد از آن برمىخيزد از جهة خطبه ديگر و اول كسى كه بر او حفظ نمودند نشستن ميان دو خطبه را آن حضرت ٦ بود چون از حضرت سيّد المرسلين ٦ به خاطرشان نمانده بود و خلفا ثلاثه