لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٣٩ - باب وقت صلاة الليل

و در موثق كالصحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه هر گاه ترسى كه آخر شب بر نخيزى يا كوفتى داشته باشى يا سرما باشد نماز شب و وتر را در اول شب به جا آور و اخبار ديگر هست بر اين مضامين.

(و روى العلا عن محمّد ابن مسلم عن احدهما صلوات اللَّه عليهما قال ليس من عبد الّا و هو يوقظ فى ليلته مرّة او مرّتين فان قام كان ذلك و الّا جاء الشّيطان فبال فى اذنه او لا يرى احدكم انّه اذا قام و لم يكن ذلك منه قام و هو متخثّر ثقيل كسلان)

و به اسانيد صحيحه منقولست از يكى از صادقين صلوات اللَّه عليهما كه فرمودند كه هر بنده از بندگان الهى را در هر شبى يك مرتبه يا دو مرتبه ملائكه بيدار مى‌كنند و مى‌گويند كه برخيز به عبادت شب اگر برخاست فبها و اگر نه شيطان مى‌آيد و در گوش او بول مى‌كند نمى‌بينيد كه اگر صبح برخيزيد و سحر برنخاسته باشيد با آن كه ملائكه شما را بيدار كرده باشند چگونه سنگين و گران و تنبليد اينها علامت بول شيطان است و بول شيطان ممكن است كه حقيقة باشد و يا مجازا و كنايه از استيلاى شيطان باشد زيرا كه چون بنده ملتفت نشد به رسولان الهى و قبول هدايت نكرد سلب لطف مى‌شود از او و شيطان مسلّط مى‌شود چنانكه اين معنى ظاهر است از آيات و اخبار.

و شيخ اين حديث را در صحيح و حسن كالصحيح و كلينى در حسن كالصحيح روايت كرده‌اند از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه و عبارت شيخ به جاى جاء فجح است يعنى پاها را از هم دور مى‌گذارد و بول مى‌كند و به جاى متخثر به خاء معجمه و ثاء مثلثه متحير است از تحير و در معنى اختلاف نيست.