لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٥٧ - باب القول عند صراخ الديك

بمن و اخبار در اين باب بسيار است در ابواب يمين خواهد آمد.

(و روى انّ فيه نزلت‌ «وَ الطَّيْرُ صَافَّاتٍ كُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلاتَهُ وَ تَسْبِيحَهُ‌)

[١] و در روايتى وارد شده است كه در اين ملك نازل شده است اين آيه كه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه نمى‌بينى كه تسبيح مى‌كنند خداوند عالميان را هر كه در آسمانها از ملائكه و هر كه در زمين است از ملائكه و جن و آدميان و مرغانى كه صف زده‌اند در هوا و مى‌پرند هر يك از ايشان را حق سبحانه و تعالى علم دارد به نماز او و تسبيح او.

و روايت را على بن ابراهيم روايت كرده است از اصبغ كه حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه فرمودند كه حق سبحانه و تعالى فرشته آفريده است بصورت خروس سفيد كه پاهاى او در زمين هفتم است و سرش در زير عرش يك بال او در مشرق است و يك بالش در مغرب و بالى كه در مشرقست از برفست و بالى كه در مغرب است از آتش است پس چون وقت نماز مى‌شود برپا مى‌ايستد و سرش در زير عرش است پس بالها را بر هم مى‌زند چنانكه اين خروسها بر هم مى‌زنند پس نه آن چه از برفست آتش را فرو مى‌نشاند و نه آن چه از آتش است بر فرا مى‌گدازد پس ندا مى‌كند به آواز بلند كه اشهد ان لا اله الا اللَّه و ان محمدا عبده و رسوله خاتم النبيين و ان وصيه خير الوصيين سبّوح قدوس ربّ الملائكة و الرّوح پس هر خروسى كه در دنياست همه آن را جواب مى‌دهند و اينست كه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه‌ «وَ الطَّيْرُ صَافَّاتٍ» ممكن است كه همان ملك فقط باشد يا آن ملك با خروسهاى يا همه مرغان مراد باشند و چون تسبيح ايشان ظاهر بود او را بر سبيل فرد ذكر كرده باشد و اللَّه تعالى يعلم.

(و روى انّ حملة العرش اليوم أربعة واحد منهم على صورة

[١] النور- ٤١.