لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٤٨ - باب ما يقول الرجل اذا استيقظ من النوم

نمى‌پوشاند بنا بر نسخه يا كه اكثر نسخ حديث و دعا چنانست.

و شيخ بهاء الدين محمد رحمه اللَّه به تا مى‌خواندند و مى‌فرمودند كه يا از تصحيف نساخ است به اين معنى كه چون تمهيد كرد كه همه ظلمتها نزد تو آشكار و هويداست در شبهاى تاركه سحر خيزان بار بسته‌اند و به درگاه تو مى‌آيند تو نيز شبگير كرده به استقبال ايشان مى‌روى.

چنانكه در حديث از حضرت سيّد المرسلين و ائمه طاهرين صلوات اللَّه عليهم منقولست كه خداوند عالميان مى‌فرمايد كه هر كه يك شبر بمن نزديك شود من يك كز به او نزديك مى‌شوم كه دو شبر باشد و هر كه يك ذرع بمن نزديك شود من يك باع كه دو ذرع باشد تقريبا به او نزديك مى‌شوم چنانكه در قرآن مجيد فرموده است كه.

وَ الَّذِينَ اهْتَدَوْا زادَهُمْ هُدىً‌ هر چند بنده در بندگى قدمى پيش مى‌نهد توفيقات و هدايات خاصه نظر به او بيشتر مى‌شود و مجربست، مى‌دانى خيانت چشمها را كه چه مطلب دارند در چشمك زدن و آن چه در دلهاى خلايق مخفى است نزد تو ظاهر است فرو رفتند ستاره‌هايى كه سر شب در برابر قبله بودند يا كار ستارگان بر آمدن و فرو رفتن است و چشمهاى خلايق همه در خواب است و تو خداوندى كه حيات و وجود ترا زوال نيست و همه خلايق از تو قوام و وجود و بقا دارند اگر لمحه فيض خود را از همه باز دارى همه معدوم مى‌شوند ترا پينكى و خواب عارض نمى‌شود زيرا كه اينها از لوازم جسمند.

منزه خداوندى يا به پاكى ياد مى‌كنيم خداوندى را كه پروردگار عالميانست و خداوند پيغمبران مرسل است كه زبده مكوناتند و آفريده‌گار پيغمبرانست كه همه را از عدم بوجود آورده است و جميع حمدها مخصوص خداونديست كه پروردگار عالميان است خداوندا بيامرز مرا و ببخشا مرا و توبه مرا قبول كن‌