لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٣٠ - دعاى امام حسن و امام حسين براى باران

خوبى نمى‌شايد و توئى كه از تو طلب مى‌كنند مغفرت را و تو هميشه گناهان عظيم را مى‌آمرزى نيست خداوندى غير از تو خداوندا بفرست بر ما باران دايم بسيار را و به بار بر ما بارانى سايل بسيار بارانى كه از پى داشته باشد باران و عالم گير باشد و كامل باشد و تمام و ريزنده باشد و گوارا و صاحب ريع باشد و درشت قطره بسيار درشت و ريزنده باشد با صداى رعد و بى مضرت باشد.

و در بعضى از نسخ و در قرب الاسناد سحا سحساحا به سين مهمله يعنى سايل باشد بسيار سايل و صاد تصحيف نساخ است بارانى باشد كه همه بلاد را نيكو احاطه كرده باشد و در قرب الاسناد بحا بحّاحا است يعنى دايم باشد نيكو دايم و ريزان باشد عالم گير بارانى كه بسيار روان باشد كه پى در پى از روى قوت آيد و بر هم خورد و قطره از او بيرون آيد.

و در قرب الاسناد

و يتلوا القطر منه قطرا

است چنانكه در ساير دعاهاى استسقاست يعنى قطرهاى او پى در پى باشد تند و ظاهرا نساخ اين كتاب غلط كرده‌اند و يطلع مناسبت ندارد، و برقش فريبنده نباشد و رعدش با باران باشد و خود را دروغ گو در نياورد بارانى كه بى‌چارگان را از خاك مذلّت و گرسنگى بردارد و زنده كنى به آن شهرهاى مرده را و اين منت و احسانى باشد از تو بر ما.

و در قرب الاسناد بعد از فقره سابقه اينست كه‌

تورق به ذرى الاكام من بلادك و تستحقّ به علينا من مننك يعنى شكرا

يعنى تو با برگ كنى به سبب اين باران درختانى را كه بر سر تلّهاست از شهرهاى تو و تو مستحق شكر شوى باين انعامى كه بر ما كنى مستجاب گردان دعاهاى ما را اى پروردگار عالميان پس هنوز دعاى آن حضرت تمام نشده بود كه حق سبحانه و تعالى ريخت بارانى عظيم و چه عظيم پس به سلمان گفتند كه اى ابو عبد اللَّه كنيت سلمانست آيا اين دعاها را تعليم ايشان كرده بودند؟ سلمان گفت رحمت بر شما