لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٣٨ - نماز آيات در زمان على ع
وفات ابراهيم آفتاب گرفت و حضرت سيّد المرسلين ٦ اين خطبه را خواندند.
بدان كه چون بحسب ظاهر گفته منجّمان با حديث على بن الحسين صلوات اللَّه عليهما مخالفتى دارد صدوق رفع مخالفت باين كرده است كه آن چه منجّمان مىگويند غير كسوفى است كه در حديث واقع است زيرا كه كسوف منجّمان به اعتبار حركت فلك است و كسوف حديث به اعتبار گناهان مردمان است و مذكور شد كه منافات ندارد و ممكن است كه حق سبحانه و تعالى در همان روز به اعتبار اين اعمال چنين مقرر ساخته باشد كه كسوف يا خسوف شود.
چنانكه كالصحيح منقول است از بدر كه در خدمت حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه نشسته بودم كه حضرت فرمودند كه پيش از قيام قايم آل محمد ٦ دو علامت خواهد بود كه از زمان آدم تا آن وقت نبوده است آفتاب در نيمه رمضان مىگيرد و ماه در آخر ماه پس شخصى گفت يا ابن رسول اللَّه بر عكس متعارفست حضرت فرمودند كه علامة ظهور آن حضرت است و بر خلاف عادت خواهد بود، و هم چنين منقول است كه در روز شهادت حضرت امام حسين آفتاب گرفت با آن كه دهم بود حاصل آن كه بر خلاف عادت كم است.
[نماز آيات در زمان على ع]
( «و انكسفت الشّمس على عهد امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه فصلّى بهم حتّى كان الرّجل ينظر إلى الرّجل قد ابتلّت قدمه من عرقه»)
و منقول است كه آفتاب گرفت در زمان آن حضرت صلوات اللَّه عليه پس نماز كسوف را با اصحاب خود كردند و طول دادند كه در وقت ركوع نظر بهم مىكردند كه آن مقدار عرق كرده بودند كه گل شده پاى هر كس يا تر شده بود.
و كالصحيح منقول است از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه در زمان حضرت سيّد المرسلين ٦ آفتاب گرفت حضرت دو