لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٥٣ - باب ما جاء فى مانع الزكاة

و در صحيح از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه منقول است كه فرمودند كه بتحقيق كه حق سبحانه و تعالى در قرآن مجيد در بسيار جائى زكات را مقرون ساخته است به نماز و فرموده است كه به پاى داريد نماز را و بدهيد زكات اموال خود را پس كسى كه نماز كند و زكات ندهد چنان است كه نماز نكرده است چون هر دو را بمنزله يك فريضه گردانيده است و ظاهر آنست كه نماز صحيح باشد و ليكن مقبول نباشد به قرينه فكانّه و بر اين مضمون نيز احاديث وارد شده است.

(و روى ايّوب بن راشد عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه انّه قال مانع الزّكاة يطوّق بحيّة قرعاء تاكل من دماغه و ذلك قول اللَّه عزّ و جلّ‌ «سَيُطَوَّقُونَ ما بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ»)

و كلينى در موثق كالصحيح از ايوب روايت كرده است و كتاب او معتمد بوده است و محتمل است به احتمال قريب كه اكثر اين احاديث را از كافى برداشته باشد و سبب قوتست چون هر دو حكم به صحت كرده‌اند كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه ندهنده زكات واجب را در گردنش مى‌اندازند مارى را كه موى سرش از بسيارى زهرش ريخته باشد كه از مغز سر او خورد و اينست مضمون قول خداوند عالميان كه عن قريب در گردن ايشان طوق خواهند كرد چيزى را كه بخل كرده‌اند و زكات آن را نداده‌اند و ظاهر حديث مثل ظاهر آيه عام است در هر زكاتى چنانكه گذشت و مى‌آيد.

(و روى مسعدة عن الصّادق صلوات اللَّه عليه انّه قال ملعون ملعون مال لا يزكّى)

و كالصحيح و در حسن كالصحيح از ابو بصير از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقول است كه حضرت سيد المرسلين ٦ نيز فرمودند كه ملعونست ملعونست آن مالى كه زكاتش را نداده باشند محتمل است كه مراد لعن صاحبش باشد يا مراد آن باشد كه حرامست چون‌