لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٤١ - زكات به بنى هاشم

بعده و على الائمّة صلوات اللَّه عليهم)

ابو خديجه ضعيف است و سند صدوق نيز به او ضعيف است و ليكن كلينى در صحيح از او روايت كرده است و او روايت كرده از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه بدهيد زكات را بهر كه خواهد از بنى هاشم كه از جهة ايشان حلال است و حرام نيست مگر بر حضرت سيد المرسلين ٦ و بر امامى كه بعد از آن حضرتست حضرت امير المؤمنين و بر ائمه معصومين صلوات اللَّه عليهم. و تاويل كرده‌اند كه در حالت اضطرار بر سادات حلال است و بر بنى و ائمه حلال نمى‌شود چون ايشان مضطر نمى‌شوند و محتمل است كه حضرت خطاب به بنى هاشمى كه در مجلس حاضر بوده‌اند كرده باشند ابو خديجه نفهميده باشد و به اطلاق نقل كرده باشد.

و در صحيح از عيص منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه جمعى از بنى هاشم به نزد حضرت سيد المرسلين ٦ آمدند و از آن حضرت سؤال كردند كه يا رسول اللَّه ما را عامل كن بر زكوات حيوانات تا سهم عاملان از ما باشد كه ما اولاييم باين عمل از ديگران پس حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه اى فرزندان عبد المطلب به درستى كه زكات بر من و شما حلال نيست و ليكن حق سبحانه و تعالى مرا وعده داده است كه فرداى قيامت هر كه را خواهم شفاعت كنم.

و حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه گواهى مى‌دهم و اللَّه كه حق سبحانه و تعالى آن حضرت را وعده شفاعت داده است پس حضرت سيد المرسلين ٦ فرمودند كه اى فرزندان عبد المطلب وقتى كه حلقه در بهشت را بگيرم گمان مى‌كنيد كه ديگرى را بر شما مقدم دارم يعنى نخواهم كرد و اول شما را شفاعت خواهم كرد.

و در حسن كالصحيح از محمد بن مسلم و ابو بصير و زراره منقولست از