لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٠٨ - دعاى باران فرعون

ساخته است كه بر آنجا به بارد باران و آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه رعد صداى ملك است و برق تازيانه آن ملك است.

و كالصحيح منقولست كه از حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه پرسيدند كه ابر در كجا مى‌باشد فرمودند بر درختى كه بر تل ريگى است بر كنار دريايى كه در آنجا ماوى مى‌كند و چون حق سبحانه و تعالى مى‌خواهد كه ابر را بفرستد امر مى‌فرمايد بادى را كه آن را روانه سازد و فرشتگانى چند را موكل ساخته است كه طرها بر آن مى‌زنند و آن برقست كه بلند مى‌شود و آن فرشته اسمش رعد است پس حضرت اين آيه تلاوت فرمود كه ترجمه‌اش اينست كه خداوند شما خداونديست كه بادها را مى‌فرستد تا ابر را بر مى‌انگيزاند و ما آن را مى‌بريم بسوى شهرهاى مرده و آنها را زنده مى‌گردانيم.

( «و روى انّ الرّعد صوت ملك اكبر من الذّباب و اصغر من الزّنبور فينبغى لمن سمع صوت الرّعد ان يقول سبحان من يسبّح الرّعد بحمده و الملائكة من خيفته»)

و منقولست كه رعد او از فرشته‌ايست كه بزرگتر از مگس است و كوچكتر از زنبور است پس سزاوار آنست كه چون كسى صداى رعد را بشنود بگويد منزه خداوندى كه تسبيح و تنزيه او مى‌كند رعد با آن كه مشغولست بحمد او يعنى تسبيح و تحميد او مى‌كند رعد و فرشتگان نيز از خوف او تسبيح و تحميد مى‌گويند و تحميد شكر الهى است بر جميع نعم خصوصا نعمت تسبيح.

[دعاى باران فرعون‌]

( «و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه جاء اصحاب فرعون إلى فرعون فقالوا له غار ماء النّيل و فيه هلاكنا فقال انصرفوا اليوم فلمّا ان كان من اللّيل توسّط النّيل و رفع يديه إلى السّماء فقال اللَّهمّ انّك تعلم انّي اعلم انّه لا يقدر على ان يجي‌ء بالماء الّا أنت فجئنا به فاصبح النّيل يتدفّق»)

و منقولست از آن حضرت صلوات اللَّه عليه كه لشكر فرعون به نزد