لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٩٧ - خمس حلال است براى شيعيان

حضرت امام رضا و حضرت امام محمد جواد صلوات اللَّه عليهم نيز رسيده است و امثال اين از اخبار بسيار وارد شده است و ظاهر مى‌شود كه اختيار خمس با ائمه معصومين صلوات اللَّه عليهم بوده است و هر كرا مى‌خواسته‌اند همه را بر ايشان حلال مى‌كرده‌اند و بعضى را بعضى اما مناكح را بر همه حلال كرده‌اند تا شيعيان حلال زاده باشند و ظاهرا چون در زمان ايشان سادات كم بوده‌اند آن چه بوده‌اند ايشان را قوت ساليانه و بيشتر مى‌داده‌اند و بسيار نمى‌دادند چون تنگ حوصله بودند و چيزى كه مى‌يافتند در فكر خروج مى‌افتادند و سبب قتل ايشان و شيعيان مى‌شد پس بحسب واقع كل زمين از ايشان بود بحسب ظاهر نيز زيادتى خمس از ايشان بود پس جايز بود كه مال خود را بهر كه خواهند ببخشند و تا غايت كسى باين معنى متفطن نشده است از علما و شبهه عظيم شده است بر جمعى كه حضرات ائمه هدى صلوات اللَّه عليهم مال خود را مى‌توانند بخشيد مال سادات را چگونه مى‌بخشيدند و شبه ديگر آن كه هر گاه چهار هزار تومان به مسمع بخشند چرا به خويشان خود نمى‌دادند تا ايشان پريشان نباشند و از جهة پريشانى خروج نكنند و كشته نشوند و شبه ديگر آن كه حضرات ائمه معصومين چرا دنيا نگاه مى‌داشتند با اين همه مذمّتها كه از ايشان وارد شده است دنيا و دنيا داران را و بتحقيق سابق همه مندفع شد بفضل اللَّه تبارك و تعالى و چون وجه ظاهر شد اخبارى كه در اين باب وارد شده است همه نص‌اند در اين معنى چنانكه خواهد آمد.

(و روى عن علىّ بن مهزيار انّه قال قرات فى كتاب لأبي جعفر صلوات اللَّه عليه إلى رجل يسأله ان يجعله فى حل من مأكله و مشربه من الخمس فكتب صلوات اللَّه عليه بخطّه من اعوزه شى‌ء من حقّى فهو فى حلّ)

و به اسانيد صحيحه منقول است كه على گفت كه من نامه حضرت امام محمد تقى صلوات اللَّه عليه را خواندم كه شخصى عريضه به آن حضرت‌