لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٠٠ - باب صلوات الاستخارة

من از فعل يا ترك و احتمال ديگر آنست كه بعد از استخاره با خدا از صالحى بپرسد كه من اراده دارم در خاطر شما چه چيز مى‌افتد كه بكنم يا نكنم اگر بگويد بكن بكند و اگر نه نكند و اوّل اظهر است كه مطلب را به آن عرض كنند و بر او لازمست از حيثيت ايمان كه فكر كند در صلاح و فساد آن مشورت چنانكه خواهد آمد در وصاياى لقمان در باب سفر.

و از جمله آداب استخاره آنست كه تفويض امور كند بحق سبحانه و تعالى و به تضرع و زارى بطلبد كه خداوندا آن چه خير من است به نزد من آور و چنان كن كه خير دنيا و آخرت من باشد آن چه نزد من مى‌آورى و بعد از استخاره هر چه پيش آن آيد آن را خير خود داند و راضى باشد.

چنانكه در صحيح منقول است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه دو ركعت نماز كن و استخاره كن و اللَّه كه هر مسلمانى كه طلب خير كند از حق سبحانه و تعالى البتّه حق سبحانه و تعالى آن چه خير اوست به نزد او مى‌آورد و كالصحيح منقولست كه حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه فرمودند كه حق سبحانه و تعالى مى‌فرمايد كه بنده من استخاره مى‌كند از من و من آن چه خير اوست نزد او آورده‌ام از من آزرده شده است و غضبناك است بر من و كالصحيح منقولست از هارون كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر كه استخاره كند از خدا و راضى باشد به آن چه حق سبحانه و تعالى از جهة او كند البته خير او را به نزد او آورد.

( «و روى مرازم عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال اذا اراد احدكم شيئا فليصلّ ركعتين ثمّ ليحمد اللَّه عزّ و جلّ و ليثن عليه و ليصلّ على النّبيّ و آله ٦ و يقول اللَّهمّ ان كان هذا الامر خيرا لي فى دينى و دنياى فيسّره لي و قدّر لي و ان كان غير ذلك فاصرفه‌