لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٩٥ - نماز مسايفه

فَرِجالًا أَوْ رُكْباناً» فامرهم على صلوات اللَّه عليه فصنعوا رجالا او ركبانا و صدوق اختصار كرده است حاصل آن كه حضرت صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه در روز صفين كه جنگ سر شد تا روز ديگر چاشت در جنگ بودند از مردمان فوت شد نماز ظهر و عصر و شام و خفتن يعنى نتوانستند كه نماز صحيح به جا آورند حضرت ايشان را فرمودند كه تكبير و تهليل و تسبيح بگويند پياده و سواره.

و كلينى در حسن كالصحيح و شيخ در صحيح روايت كرده‌اند از زراره و فضيل بن يسار و محمد بن مسلم به دوازده سند صحيح از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه كه در نماز خوف فرمودند كه نزد مطارده كه هم را رانند و مناوشه كه نزديك به يك ديگر شده باشند هر يك به ايماء نماز مى‌كنند بهر جانبى كه روند و ايستند، و اگر كار بدست و شمشير رسيده باشد و دست و گردن شده باشد و جنگ در گرفته باشد به درستى كه حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه در صفين در شب هرير نماز ظهر و عصر و مغرب و عشاى ايشان نبود مگر به نماز تكبير، و در تهذيب و پيشنمازى ايشان نكرد در اين چهار نماز مگر به تكبير و تهليل و تسبيح و تحميد و دعا و اين نماز ايشان بود در وقت هر نمازى و امر نكرد ايشان را به اعاده نماز، و ظاهر اين صحيحة الفضلا آنست كه استغفار را با تسبيحات اربع ضم فرموده باشند چنانكه در دو صحيح سابقا گذشت يكى صريح و يكى ظاهر مثل اين خبر، و صفين موضعى است كه در آنجا چند ماه حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه با معاويه جهاد مى‌فرمودند و شب هرير شبى است كه مرويست كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه در آن شب هزار مدبر را بدست مبارك خود بجهنم‌