لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٠ - زمانى كه سفر شروع مىشود

اين وقت، و همه عاصيانند در اصول دين و توفيق راه حق نيافتند و تابع اشقيااند.

و در صحيح از عيص منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر گاه شخصى در ماه رمضان بسفر رود افطار كند، و فرمودند كه حضرت سيد المرسلين ٦ در ماه رمضان از مدينه مشرفه متوجه مكه معظمه شدند با مردمان و با ايشان پيادگان نيز بودند پس چون آن حضرت بكراع غميم رسيدند در ميان ظهر و عصر قدحى از آب طلبيدند و آشاميدند و افطار فرمودند و اكثر مردمان با آن حضرت افطار نمودند و جمعى بر روزه ماندند حضرت فرمودند كه اين جماعت عاصيانند زيرا كه مى‌بايست كه هر چه آن حضرت بفرمايد بان عمل كنند در هر بابى.

و در صحيح از آن حضرت منقولست صلوات اللَّه عليه كه حضرت سيد انبياء ٦ فرمودند كه حق سبحانه و تعالى تصدّق نمود بر بيماران و مسافران امّت من بانكه نماز را قصر كنند و روزه را افطار كنند آيا شما را خوش مى‌آيد كه تصدقى بكنيد و آن صدقه را به شما پس دهند هر گاه شما را خوش نيايد چون [يعنى چگونه‌] اكرم الاكرمين را خوش آيد.

و در صحيح از صفوان از حضرت ابى الحسن امام رضا صلوات اللَّه عليه منقولست كه از آن حضرت سؤال كردند از شخصى كه در ماه رمضان بسفر رود و روزه بگيرد حضرت فرمودند كه صوم در سفر خوب نيست و هر عبادتى كه خوب نباشد حرامست. و اكثر اين اخبار بلكه همه در صحاح سنّيان موجود است با اخبار ديگر از اين باب.

[زمانى كه سفر شروع مى‌شود]

( «و سال محمّد بن مسلم ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه فقال له الرّجل يريد السّفر متى يقصّر قال اذا توارى من البيوت قال قلت الرّجل‌