لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٠٩ - باب القول فى الضجعة بين ركعتى الفجر و ركعتى الغداة
( «رَبَّنا وَ آتِنا ما وَعَدْتَنا عَلى رُسُلِكَ وَ لا تُخْزِنا يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّكَ لا تُخْلِفُ الْمِيعادَ»)
اى پروردگار ما گناهان ما را بيامرز و مطالب سابقه را محصل كن و عطا كن ما را آن چه وعده داده ما را بر زبانهاى پيغمبرانت و خوار مكن ما را در روز قيامت به درستى كه تو وعده خود را خلاف نمىكنى.
و پنج آيه همين است و بعد از اين آن است كه چون ايشان اين كارها كردند حق سبحانه و تعالى دعاهاى ايشان را مستجاب گردانيد و فرمود كه من عمل هيچ مرد و زنى را ضايع نمىكنم و فوايد اين آيات بسيار است و دقايق و حقايق آنها بىشمار است اگر از روى تذلل نزد حق سبحانه و تعالى بخوانند و تفكر كنند البته حق سبحانه و تعالى هدايت مىكند بانها.
و بعد از آن صد مرتبه صلوات بر محمد و آل او فرست زيرا كه منقولست كه هر كه صد مرتبه صلوات در ميان دو ركعت نافله صبح و دو ركعت صبح بخواند حق سبحانه و تعالى روى او را از آتش جهنم حفظ كند.
و هر كه صد مرتبه تسبيح و استغفار را بگويد حق سبحانه و تعالى خانه در بهشت از جهة او بنا كند و هر كه بيست و يك مرتبه قل هو اللَّه احد بخواند حق سبحانه و تعالى بنا كند از جهة او خانه در بهشت پس اگر چهل مرتبه بخواند حق سبحانه و تعالى گناهان او را بيامرزد و شيخ در صحيح و در موثق كالصحيح روايت كرده است از سليمان بن خالد كه گفت از آن حضرت صلوات اللَّه عليه سؤال كردم كه چون دو ركعت نافله صبح را به جا آورم و بر دست راست تكيه كنم چه دعا بخوانم حضرت فرمودند كه پنج آيه آل عمران را بخوان و بگو.
( «استمسكت بعروة اللَّه الوثقى الّتى لا انفصام لها و اعتصمت بحبل اللَّه المتين و اعوذ باللَّه من شرّ فسقة العرب و العجم آمنت باللَّه توكّلت على اللَّه الجات ظهرى إلى اللَّه فوّضت امرى إلى اللَّه مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ