لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢١٠ - باب القول فى الضجعة بين ركعتى الفجر و ركعتى الغداة

فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدْراً حسبى اللَّه و نعم الوكيل اللَّهمّ من اصبحت حاجته إلى مخلوق فانّ حاجتى و رغبتى إليك الحمد لرب الصّباح الحمد لفالق الاصباح»)

سه مرتبه.

و در صحيح از على بن جعفر منقولست كه گفت سؤال كردم از برادرم حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه از شخصى كه فراموش كند كه بر پهلوى راست بخوابد بعد از نافله صبح و وقتى كه شروع در اقامه كرد به خاطرش رسيد چه كند حضرت فرمودند كه اقامه مى‌گويد و نماز مى‌كند و آن را وا مى‌گذارد و قصور ندارد.

و كالصحيح منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه اگر خوف داشته باشى از سنيان در اين تكيه كردن كافى است كه دست راست را بر زمين گذارى و بر پهلو نخوابى و حضرت امام محمد باقر نيز فرمودند صلوات اللَّه عليه.

و در موثق كالصحيح از زراره منقولست كه گفت از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه شنيدم كه فرمودند كه آن چه لازمست بر هر يك از شما اين است كه چون نصف شب شود سيزده ركعت نماز شب را يك جا بكند بعد از آن اگر خواهد بنشيند و دعا كند و اگر خواهد بخوابد و اگر خواهد هر جا كه خواهد برود.