لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥١٧ - تبديل زكات به پول

متواتر است و اينها در صورتيست كه تقيه نباشد كه اگر تقيه باشد جايز است به ناصبى دادن چه جاى ديگران.

چنانكه در حسن از ابو بصير از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست كه اگر دانى كه ناصبى است تصدّق به او مده مگر آن كه از زبانش ترسى كه در آن صورت دين و عرض خود را از او مى‌خرى بمال و احاديث متواتره كه در تقيه وارد شده است و در ماليات دشمنى بيشتر است بلكه غالب اوقات دشمنيها بر سر مال است چنانكه گذشت كه حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه زكات خود را به هشام و سليمان دادند و از روى تقيه بود اگر چه در واقع زكاة نبود و ليكن از جهة تسهيل امور بر شيعيان كردند تا بر ايشان دشوار نباشد.

[تبديل زكات به پول‌]

(و سال علىّ بن جعفر اخاه موسى بن جعفر صلوات اللَّه عليهما عن الرّجل يعطى من زكاته عن الدّراهم دنانير و عن الدّنانير دراهم بالقيمة أ يحلّ ذلك قال لا باس به)

و به اسانيد صحيحه منقول است از على كه گفت سؤال كردم از برادرم حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه از شخصى كه از زكات خود بدل از شاهى اشرفى دهد و بدل از اشرفى شاهى دهد به قيمت آن بحسب متعارف وقت آيا جايز است حضرت فرمودند كه باكى نيست يعنى اگر از جنس بدهند بهتر است.

(و كتب محمّد بن خالد البرقىّ إلى ابى جعفر الثّانى صلوات اللَّه عليه هل يجوز ان يخرج عمّا يجب فى الحرث من الحنطة و الشّعير و ما يجب على الذّهب دراهم بقيمة ما يسوى ام لا يجوز الّا ان يخرج من كلّ شي‌ء ما فيه فاجاب صلوات اللَّه عليه أيّما تيسّر يخرج)

و به اسانيد صحيحه منقول است كه محمد بن خالد برق‌رودى كه از دهات قم است گفت عريضه نوشتم به خدمت حضرت امام محمد تقى صلوات اللَّه عليه كه آيا جايز