لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٧٤ - اگر وقت تنگ باشد

طالع شد وقت نماز واجبست.

(و اذا صلّيت من صلاة اللّيل اربع ركعات من قبل طلوع الفجر فاتمّ الصّلاة طلع او لم يطلع)

و در صحيح از احول منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر گاه چهار ركعت نماز شب را پيش از طلوع صبح به جا آورى نماز شبرا تمام كن خواه صبح طالع شده باشد يا نشده باشد و اكثر مضامين سابقه در فقه رضوى مذكور است به ترتيبى كه در اين كتاب است و مظنون اين است كه صدوق يقين داشته است كه اين كتاب تصنيف حضرت است لهذا گفته است كه ميان من و پروردگار من حجت است.

(و قد رويت رخصة فى ان يصلّى الرّجل صلاة اللّيل بعد طلوع الفجر المرّة بعد المرّة و لا يتّخذ ذلك عادة)

و بتحقيق كه روايتى چند وارد است بر سبيل رخصت كه نماز شب را بعد از طلوع صبح مى‌توان كردن گاهگاهى و چنان نكند كه عادت باين معنى كند.

و در صحيح از سليمان منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه گاه هست كه به نماز شب برمى‌خيزم و صبح صادق و احتمال كاذب نيز هست شده است و من هشت ركعت نماز شب و سه ركعت وتر و دو ركعت نافله صبح را مى‌كنم و بعد از آن نماز صبح را به جا مى‌آورم عرض نمودم كه من نيز چنين كنم يا مى‌توانم كرد حضرت فرمودند كه بلى اما مبادا كه عادت كنى بر اين عمل و بر اين مضمون احاديث صحيحه وارد شده است.

و در صحيح از ابن سنان منقولست كه گفت از آن حضرت صلوات اللَّه عليه شنيدم كه مى‌فرمودند كه هر گاه برخيزى و فجر طالع شده باشد ابتدا كن به وتر و بعد از آن به نافله صبح بعد از آن نماز صبح را به جا آور و هشت ركعت نافله شب را بعد از آن به جا آور و بر اين مضمون نيز احاديث بسيار وارد شده است و