لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٠٠ - زكات گوسفند

بالنسبه كه ثلث گاو ميش و دو ثلث گاوش مى‌بايد داد پس اگر تبرع كند به دادن هر چه قيمتش بيشتر باشد بهتر خواهد بود و اگر چه بهتر آنست كه همه را قيمت كند و ثلث عشر مجموع كه سى يك باشد بدهد.

[زكات گوسفند]

(و ليس على الغنم شى‌ء حتّى تبلغ اربعين شاة فاذا بلغت اربعين شاة و زادت واحدة ففيها شاة إلى عشرين و مائة فان زادت واحدة ففيها شاتان إلى مائتين فان زادت واحدة ففيها ثلث شياة إلى ثلاث مائة فاذا كثر الغنم اسقط هذا كلّه و اخرج من كلّ مائة شاة)

عبارت فقه رضويست و مضمون رساله اعمش از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه بر گوسفند خواه بز و خواه ميش و خواه هر دو با هم زكات نيست تا به چهل گوسفند رسد پس چون به چهل رسد و يك گوسفند زياد شود يك گوسفند واجب است تا صد و بيست پس چون يكى زياد مى‌شود دو گوسفند مى‌دهد تا دويست پس اگر يكى زياد شود سه گوسفند مى‌دهد تا سيصد پس گوسفند زياد شود ديگر اين حساب ساقط است و از هر صد تا يكى مى‌دهد پس چون سيصد و يك شود سه گوسفند مى‌دهد با آن كه در دويست و يك سه گوسفند مى‌داد و بنا بر اين نصاب گوسفند چهار است و مشهور آنست كه در سيصد و يك چهار گوسفند مى‌دهد و در چهار صد چنانكه حسن كالصحيح فضلا دلالت مى‌كند بر آن كه پنج نصابست و مؤيد صدوق است صحيح محمد بن قيس ثقه به قرينه روايت عاصم ابن حميد از او كه حضرت صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه در گوسفند اگر كمتر از چهل باشد چيزى نيست و چون چهل گوسفند داشته باشد يك گوسفند مى‌دهد تا صد و بيست پس چون يكى زياد شود در آن دو گوسفند است تا دويست و چون يكى زياد شود در آن سه گوسفند است تا سيصد و چون گوسفند بسيار شود در هر صد تا يك گوسفند مى‌دهد و ممكن است كه در سيصد و يك سه گوسفند واجب باشد و چهار