لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٤ - نماز در عرفات

در سفر بعد از شش ميل از غروب نماز كردند اگر چه ممكن است كه اسماعيل يك ميل را غلط كرده باشد در تخمين.

[زود خواندن نماز عشاء]

( «و لا باس بتعجيل العتمة فى السّفر قبل مغيب الشّفق»)

در صحيح از حلبى از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه وارد است كه فرمودند كه باكى نيست كه در سفر نماز خفتن را پيش از غيبوبت سرخى به جا آورند اگر چه در حضر مكروهست به كراهت شديده.

و در صحيح ابو عبيده منقولست كه حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه مى‌فرمودند كه هر گاه شب تارى بود و باد و باران بود حضرت سيد الأنبياء ٦ نماز شام را به جا مى‌آوردند و اندك زمانى بقدر آن كه مردمان نافله را به جا آورند توقف مى‌فرمودند پس مؤذن حضرت اقامه مى‌فرمودند چون وقت خفتن داخل نشده بود و نماز خفتن را مى‌كردند و مردمان متفرق مى‌شدند.

[سجده بر گِل‌]

( «و سال عمّار السّاباطىّ ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عن حدّ الطّين الّذى لا يسجد فيه ما هو قال اذا غرقت فيه الجبهة و لم تثبت على الارض»)

و در موثق منقولست كه عمار از آن حضرت صلوات اللَّه عليه سؤال كرد از مقدار گلى كه سجده بر آن نتوان كرد چه مرتبه است حضرت فرمودند كه هر گاه روان باشد به مرتبه كه پيشانى در آن غرق شود و بند نشود، و در جائى كه اندك گلى بر روى زمين باشد و زير آن سخت باشد يا همه سخت باشد كه پيشانى قرار گيرد بر آن سجده واجبست بر گل كردن و ايمان مى‌توان كرد.

[نماز در عرفات‌]

( «و قال معاوية بن عمّار لأبي عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه انّ اهل مكّة يتمّون الصّلاة بعرفات فقال ويلهم او ويحهم و أيّ سفر اشدّ منه لا-