لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٠٧ - باب صلوات الاستخارة

اضطرار دور نيست كه خوب باشد كه در اثناى نماز متوجه اين شود كه چه چيز در خاطرش مى‌افتد، و عنوان دويم آن كه بعد از دعاى استخاره قرآن را بگشايى و ببينى كه در اوّل صفحه دست راست چه چيز است به آن عمل كن إن شاء اللَّه و آن چه مجرب است اين بنده را آنست كه توجّه تام با توسل تام اگر مى‌كنم و قران را مى‌گشايم آيات مناسب مطلوب مى‌آيد از فعل و ترك و بان عمل مى‌كنم و بعد از توجّه و توسّل بخاطر ندارم كه آن چه گشوده شود كالوحى نباشد.

ابن طاوس عليه الرحمه نقل كرده است روايتى ديگر كه بعد از استخاره با توسّل قران را بگشايد و لفظ اللَّه كه در صفحه دست راست است بشمارد و بعدد آن از دست چپ ورق بشمارد مثلا اگر هفت جلاله داشته باشد هفت ورق مى‌گرداند و از صفحه دست چپ هفت سطر مى‌شمارد و سطر هشتم را ملاحظه مى‌نمايد و اين نحو نيز مجرب بنده است.

و به نحوى ديگر از شيخ بهاء الدين محمّد طاب ثراه شنيدم كه مى‌گفت كه استخاره تسبيح را از مشايخ دست بدست داريم تا حضرت صاحب الامر صلوات اللَّه عليه كه سه مرتبه صلوات بفرستد و به توجّه تسبيح را بگيرد و دو دو بشمارد و اگر آخرش دو بماند بد است و اگر يك بماند خوبست.

و علامه رحمه اللَّه اين استخاره را به كيفيت خاصى از آن حضرت صلوات اللَّه عليه در منهاج الصلاح روايت كرده است.

و مولانا عبد اللَّه رضى اللَّه عنه نيز عملش در استخاره گاهى به قرآن بود و صفحه اوّلى دست راست را مى‌ديد و گاهى به تسبيح بود و آن چه بحسب تجربه يافته‌ام در استخارات همه حضور قلب و توسّل تام در كار است و با اين هر دو بهر عنوان كه استخاره كند خوبست و با توجه تام قبل از تكبير احرام آن چه در خاطر افتد نيز مجربست و در حالت نماز اگر در خاطر افتد بعد از توجّه تجربه‌