لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٤٥ - زكات به بنى هاشم

پرسيدم كه آيا صدقه بر بنى هاشم حلال است حضرت فرمودند كه نه عرض نمودم كه از جهة آزاد كردهاى ايشان حلال است فرمودند كه حلال است و بر بنى هاشم حلال نيست مگر زكوات خود كه به يك ديگر دهند.

و كالصحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقول است كه از آن حضرت پرسيدند از صدقه كه بر بنى هاشم حرامست كدامست فرمودند كه زكات واجبست و حرام نيست زكات بعضى از ما بر بعضى.

و در موثق منقولست از زراره كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه آزاد كردهاى سادات از ساداتند و حلال نيست زكات غريب از جهت ايشان و باكى نيست در صدقات موالى سادات بر سادات بعد از آن حضرت فرمودند كه اگر عدالت قايم شود هاشمى و مطلبى محتاج به زكات نخواهد بود به درستى كه حق سبحانه و تعالى در قرآن مجيد از جهت هر يك مقرر ساخته است آن چه او را بس باشد پس فرمودند كه هر گاه شخصى مضطر شود ميته بر او حلال مى‌شود و صدقه حلال مى‌شود و بر سادات صدقه حلال نيست مگر آن كه چيزى نيابند و چنان شود كه ميته بر ايشان حلال شود و ذكر كرده‌اند كه شيخ مفيد و ابن جنبد قايل شده‌اند بانكه زكات به اولاد مطّلب نمى‌توان داد باين حديث، و بر تقدير صحت ممكن است كه حمل بر كراهت كنيم چنانكه در موالى محمولست بر كراهت و تقيه اظهر است چون اكثر عامه بر اينند.

(و روى محمّد بن اسماعيل بن بزيع قال بعثت إلى الرّضا صلوات اللَّه عليه بدنانير من قبل بعض اهلى و كتبت اليه اخبره انّ فيها زكاة خمسة و سبعون و الباقى صلة فكتب بخطّه قبضت، و بعثت اليه بدنانير لي و لغيري و كتبت اليه انّها من فطرة العيال فكتب صلوات اللَّه عليه قبضت. و صدقه غير بنى هاشم لا تحلّ لبني هاشم الّا فى وجهين‌