لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٧ - كساني كه در سفر نماز تمام مىخوانند

كردم از آن حضرت صلوات اللَّه عليه از شخصى كه او را مزرع‌ها باشد بعضى نزديك بعضى و از خانه بيرون رود و باين مزارع باز رسد آيا نماز را تمام مى‌كند يا قصر مى‌كند حضرت فرمودند كه تمام مى‌كند. و محمولست بر آن كه همه هشت فرسخ نباشد يا در هر جا شش ماه بوده باشد و از مزرعه تا مزرعه مسافت نباشد كه در اين دو صورت در راه و مزارع تمام مى‌كند و اخبار ديگر خواهد آمد.

( «و روى اسماعيل بن ابى زياد عن جعفر بن محمّد عن ابيه صلوات اللَّه عليهما قال سبعة لا يقصّرون فى الصّلاة الجابى الّذى يدور فى جبايته و الأمير الّذى يدور فى إمارته و التّاجر الّذى يدور فى تجارته من سوق إلى سوق و الرّاعى و البدوى الّذى يطلب مواضع القطر و منبت الشّجر و الرّجل يطلب الصّيد يريد به لهو الدّنيا و المحارب الّذى يقطع السّبيل»)

و در موثق كالصحيح منقولست از سكونى كه حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هفت كسند كه قصر نمى‌كنند نماز را و لفظ فى در تهذيب نيست، يكى عامل زكواتست كه مى‌گردد كه جمع كند زكات را، ديگر اميرى است كه امام او را امارت داده باشد در ناحيه و او مى‌گردد بر آنجاها و بر احوال ايشان مطلع مى‌شود اگر نزاعى داشته باشند آن امير رفع نزاع ايشان مى‌كند و اگر ضرور شود لشكر جمع مى‌كند، ديگر تاجرى كه مى‌گردد در تجارتش از بازارى به بازارى مانند پيله‌وران و جمعى كه بازار را مى‌گردانند چون هر دهى حوصله يك بازار ندارد و در عرض هفته هر روز در يك جا مى‌باشند، ديگر شبان است، ديگر صحرا نشينان‌اند كه طلب مى‌نمايند جائى را كه باران آمده باشد و در غديرى جمع شده باشد، يا جائى كه علف داشته باشد كه حيوانات خود را بچرانند، ديگر شخصى كه قصد شكار داشته و غرضش‌