لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٩ - افطار در سفر واجب است

[نماز شكسته سنت پيامبر]

( «و قد سافر رسول اللَّه ٦ إلى ذى خشب و هى مسيرة يوم من المدينة يكون إليها بريدان اربعة و عشرون ميلا فقصّر و افطر فصارت سنّة»)

و بتحقيق كه حضرت سيد المرسلين ٦ بذى خشب بضم خا و شين معجمتين و آن يك روزه راهست از مدينه مشرفه كه از مدينه مشرفه تا آنجا دو بريد است كه بيست و چهار ميل باشد كه هشت فرسخ باشد پس حضرت تقصير كردند نماز را و روزه را افطار نمودند پس سنت شد قصر در سفر در صلاة و صوم در هشت فرسخ.

و در صحيح از ابو بصير منقولست كه گفت به حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه عرض نمودم كه در چه مقدار راه قصر مى‌كند مسافر حضرت فرمودند كه يك روزه راه يا دو بريد به درستى كه حضرت سيد المرسلين ٦ بذى خشب فرمودند و قصر نمودند گفتم كه ذى خشب چه مقدار راه بود حضرت فرمودند كه دو بريد بود هشت فرسخ، و ظاهرا صدوق مضمون اين حديث را ذكر كرده است.

[افطار در سفر واجب است‌]

( «و قد سمّى رسول اللَّه ٦ قوما صاموا حين افطر العصاة قال فهم العصاة إلى يوم القيمة و انّا لنعرف ابناءهم و ابناء ابنائهم إلى يومنا هذا»)

و بسند كالصحيح منقولست از زراره و بنا بر اين صحيح است چون سند صدوق به زراره صحيح است چون ظاهر آنست كه از كتاب زراره برداشته باشد كه گفت حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه فرمودند كه حضرت سيد المرسلين ٦ در وقتى كه افطار فرمودند و تقصير كردند در سفر جمعى روزه گرفتند حضرت آن جماعت را فرمود كه عاصيانند حضرت فرمودند كه آن جماعت و اولاد ايشان عاصيانند تا روز قيامت و به درستى كه ما مى‌شناسيم فرزندان ايشان و فرزندان فرزندان ايشان را تا