لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٩٩ - نماز در گل و آب

او مى‌كنند و پيشتر گذشت.

[نماز در گل و آب‌]

( «و فى الماء و الطّين تكون الصّلاة بالإيماء، و الرّكوع اخفض من السّجود»)

و در آب و كل نماز را به ايما مى‌كند و ركوع را پست‌تر از سجود به جا مى‌آورد.

در حسن كالصحيح از زراره منقولست كه حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه فرمودند كه اگر مرد و زن در آب باشند يا در دريا باشند سجده بر آب نمى‌كنند و از ايشان ساقط است رو بقبله كردن و در آنجا ايما مى‌كنند از جهة سجده برو.

و كالصحيح از ليث منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر گاه شخصى در مكانى باشد كه قدرت بر زمين نداشته باشد ايما كند، و در موثق از عمار منقولست كه از آن حضرت صلوات اللَّه عليه سؤال كردم از شخصى كه نيابد چيزى را كه بر وى سجده كند و جائى نباشد كه در آنجا سجده كند حضرت فرمودند كه هر گاه چنين باشد در همه نمازها از فريضه و نافله ايما مى‌كند.

ديگر از آن حضرت سؤال كردم از شخصى كه او را باران بگيرد و زمينها همه گل شده باشد و موضع خشكى نيابد كه در آنجا سجده كند چه كند حضرت فرمودند كه نماز را ايستاده به جا مى‌آورد و ركوع را نيز درست به جا مى‌آورد چون ركوع صحيح مى‌تواند كرد و سجود را ايما مى‌كند و تشهد و سلام را ايستاده مى‌كند، و ظاهرا عبارت صدوق و شيخين از اين عبارت باشد و وجهش چنين است كه در غالب اوقات كه در ميان آب و گل گرفتار است چون ركوع را