لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٦ - سفر تفريحى

صلوات اللَّه عليه شنيدم كه مى‌فرمودند كه من بيرون رفتم به مزرعه كه دارم سه روز قصر كردم و سه روز تمام كردم ظاهرش آنست كه در مزرعه مخير باشد ميان قصر و اتمام و ممكن است كه مراد اين باشد كه سه روز كه در راه بودم قصر كردم و سه روز در آنجا بودم تمام كردم يا آن كه اول قصد اقامت نداشتم قصر كردم بعد از آن قصد اقامت كردم و تمام كردم بعد از آن چيزى سانح شد كه پيش از ده روز در آمدم و تخيير اظهر است در جمع بين الاخبار و اللَّه تعالى يعلم.

[سفر تفريحى‌]

( «و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه فى الرّجل يخرج إلى الصّيد مسيرة يوم او يومين او ثلاثة أ يقصّر او يتمّ فقال ان خرج لقوته و قوت عياله فليقصّر و ليفطر و ان خرج لطلب الفضول فلا و لا كرامة».)

و منقولست در صحيح از عمران از بعضى از اصحاب ما كه گفت به آن حضرت صلوات اللَّه عليه عرض نمودم كه شخصى به شكار مى‌رود يك روز و دو روز و سه روز آيا قصر مى‌كند يا تمام مى‌كند حضرت فرمودند كه اگر از جهة قوت خود و قوت عيال خود مى‌رود بايد كه نماز را قصر كند و روزه را افطار كند و اگر از جهة لهو و لعب است پس قصر نمى‌كند و او را كرامتى نيست نزد حق سبحانه و تعالى تا از جهة او نماز را قصر بفرمايد، و محتمل است كه مراد از فضول زيادتى مال باشد كه در اين صورت نماز را قصر نكند و روزه را قصر كند چنانكه جمعى از اصحاب بان قايلند به تبعيّت شيخ به سبب آن كه در فقه رضوى هست كه اگر سفر معصيت باشد يا شكار لهو تمام مى‌كند، و اگر صيد از جهة تجارت باشد نماز را تمام مى‌كند و روزه را افطار مى‌كند، و اگر از جهة قوت خود و عيالش باشد از روى ضرورت نماز و روزه را قصر مى‌كند و ظاهر