لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٤٣ - باب ما يقول الرجل اذا استيقظ من النوم

باب ما يقول الرّجل اذا استيقظ من النّوم‌

(كان رسول اللَّه ٦ اذا اوى إلى فراشه قال باسمك اللَّهمّ احيى و باسمك أموت و اذا استيقظ قال الحمد للّه الّذى احيانى بعد ما أماتني و اليه النّشور)

بابيست در بيان دعاهايى كه بعد از بيدارى از خواب مى‌خوانند منقول است كالصحيح از قداح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه حضرت سيّد المرسلين ٦ چون به خوابگاه مى‌فرمودند اين دعا را مى‌خواندند كه ترجمه‌اش اينست كه خداوندا زندگانى من به نام تست و به نام تو مى‌ميرم و منقولست كه از جهة قرار گرفتن روح در بدن اسرافيل اسم اعظم الهى را مى‌خواند و به بركت آن نام روح مسخر شده در رحم تعلق به فرزند مى‌گيرد، و در وقت بيرون رفتن ملك موت اسمى مى‌خواند كه روح از بدن مفارقت مى‌كند.

و روايتى هست كه روح را در رحم در وقت دخول بشارتها مى‌دهند كه به سبب تعلق باين بدن ترا كمالات عظيمه حاصل مى‌شود و در وقت بيرون بردن جاى او را به او مى‌نمايند پس دخول و خروجش باسم اوست تجوزا و چون از خواب بيدار مى‌شدند و مى‌گفتند جميع محامد مخصوص خداونديست كه زنده گردانيد مرا بعد از آن كه ميرانيده بود بخواب و بازگشت بسوى او خواهد بود در قيامت.

و در كافى هست بعد از اين دو جمله كه حضرت امام جعفر صادق‌