لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٥٣ - خروج از شهر براى نماز

( «و روى علىّ بن رئاب عن ابى بصير عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال لا ينبغى ان يصلّى صلاة العيدين فى مسجد مسقّف و لا فى بيت انّما يصلّى فى الصّحراء او مكان بارز»)

و به اسانيد صحيحه و حسنه منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه سزاوار نيست نماز عيدين به جا آوردن در مسجد مسقف سر پوشيده و نه آن كه در يورت سر پوشيده به جا آورند بلكه مى‌بايد كه البته در صحرا كه گشوده باشد به جا آورند.

و در صحيح از فضيل منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه پدرم صلوات اللَّه عليه در روز عيد فطرى متوجه مصلى بودند از جهة آن حضرت خمره كه سجاده صغيره بود آوردند حضرت فرمودند كه پس بريد و فرمودند كه اين روزيست كه حضرت سيّد المرسلين ٦ دوست مى‌داشتند كه به صحرا يا مكانى گشوده روند كه اطراف آسمان ديده شود فرمودند كه در اين روز بر فرش و بوريا و حصير و جا نماز سجده و نماز نمى‌بايد كرد بلكه بر زمين و خاك مطلوبست و به همين مضمونست صحيحه معاوية بن عمّار از آن حضرت صلوات اللَّه عليه.

( «و روى الحلبيّ عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عن ابيه صلوات اللَّه عليه انّه كان اذا خرج يوم الفطر و الاضحى ابى ان ياتى بطنفسة يصلّى عليها يقول هذا يوم كان رسول اللَّه ٦ يخرج فيه حتّى يبرز لا فاق السّماء ثمّ يضع جبهته على الارض»)

و به اسانيد صحيحه منقولست از حلبى كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه مى‌فرمودند كه چون پدرم صلوات اللَّه عليه در روز عيد فطر واضحى اراده بيرون رفتن داشتند جا نمازى از جهة آن حضرت مى‌آوردند و پدرم قبول نمى‌فرمودند كه بر آن نماز كنند و مى‌فرمودند كه اين روزيست كه حضرت سيّد المرسلين ٦ بيرون مى‌فرمودند به جايى كه ظاهر باشند نزد