لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٦٢ - خصوصيات نماز عيدين

اللَّهمّ انّ هذا المقام لخلفائك‌

الخ يعنى خداوند اين مقام كه امامت نماز عيد و جمعه باشد يا امامت كبرى از جهة خليفهاى تست و از جهة برگزيدگان تست و اين رتبه رتبه امناى تست كه حافظان دين و علوم و اسرار الهى‌اند به سبب رتبه عظيمى كه ايشان را كرامت فرموده و آن مرتبه را از ايشان غصب كرده‌اند تا آن كه خليفهاى تو و برگزيدگان تو مغلوب و مقهور شده‌اند و جامه امامت و خلافت ظاهرى را از تن ايشان كنده‌اند مانند دزدانى كه برهنه كنند و خلفاى تو مى‌بينند كه احكام تو مبدل شده است و كتاب ترا از پشت سر انداخته‌اند و واجبات ترا تحريف نموده‌اند از آن وجوهى كه تو مقرّر ساخته و سنتهاى پيغمبر ترا ترك نموده‌اند! پس ظاهر شد كه غم ايشان نه از جهة سلب جاه ايشانست و همين گفتگوى كفره حكماست كه مى‌گويند انبيا نيز حكما بوده‌اند و حبّ جاه ايشان را بر اين داشته است كه جنگ مى‌كرده‌اند و حاشا كه دنيا و عقبى نزد ايشان اعتبار پر كاهى داشته باشد چنانكه در شأن حضرت سيّد المرسلين ٦ فرموده است كه‌ «ما زاغَ الْبَصَرُ وَ ما طَغى‌» در شب معراج كه بهشت و حوران و غلمان را مزين گردانيده بودند اصلا نظر به هيچ يك از ايشان نكرد و از نظر نكردن نيز او را عجبى بهم نرسيد.

[خصوصيات نماز عيدين‌]

( «و صلاة العيدين ركعتان فى الفطر و الاضحى ليس قبلهما و لا بعدهما شى‌ء و لا تصلّيان الّا مع امام فى جماعة و من لم يدرك الامام فى جماعة فلا صلاة له و لا قضاء عليه و ليس لهما اذان و لا اقامة اذانهما طلوع الشّمس يبدأ الامام فيكبّر واحدة ثمّ يقرأ الحمد و سبّح اسم ربّك الاعلى ثمّ يكبّر خمسا يقنت بين كلّ تكبيرتين ثمّ يركع بالسّابعة و يسجد سجدتين فاذا نهض إلى الثّانية كبّر و قرء الحمد و الشمس و ضحيها ثمّ كبّر تمام اربع تكبيرات مع تكبيرة القيام ثمّ ركع‌