لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٥٨ - باب ما جاء فى مانع الزكاة

(و روى ابن مسكان عن ابى جعفر صلوات اللَّه عليه قال بينا رسول اللَّه ٦ فى المسجد اذ قال قم يا فلان قم يا فلان قم يا فلان حتّى اخرج خمسة نفر فقال اخرجوا من مسجدنا لا تصلّوا فيه و أنتم لا تزكّون)

و منقول است در صحيح از عبد اللَّه از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه و ظاهرا لفظ رفعه از قلم نساخ افتاده باشد چون در كافى هست و عبد اللَّه به خدمت آن حضرت نرسيده است و مع هذا ضرر ندارد چون عبد اللَّه از اهل اجماع است و راوى او صفوان و يونس است هر دو از اهل اجماعند كه آن حضرت فرمودند كه روزى از روزها حضرت سيد المرسلين ٦ در مسجد بودند كه فرمودند برخيز اى فلانى و نام او را بردند و حضرت امام محمد باقر نام آن جماعت را نبردند چون غرض متعلق باين نبود كه كدام جماعت بوده‌اند بلكه غرض متعلق است بوجوب زكات و مقرون بودن او بصلوة تا پنج كسرا يك يك را از مسجد بيرون كردند از توانگرانى كه زكات بر ايشان واجب بود و نمى‌دادند و حضرت در حين اخراج مى‌فرمودند كه از مسجد ما بيرون رويد چون زكات نمى‌دهيد و نماز با زكاتست و هر گاه زكات نمى‌دهيد نماز شما مقبول نيست مبادا سبب عدم قبول نماز ديگران نيز شود چون نماز جماعت همه را يك نماز مى‌كند و ظاهرا اين اخراج تعزير ايشان بود و تعزير براى نبى و امام است صلوات الله عليهم و خفتى اعظم ازين نمى‌باشد كه جمعى را باين عنوان از مسجد بيرون كنند و انگشت نما شوند.

(و روى ابو بصير عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه انّه قال من منع قيراطا من الزّكاة فليس بمؤمن و لا مسلم و سال الرّجعة عند الموت و هو قول اللَّه عزّ و جلّ‌ «حَتَّى إِذا جاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ رَبِّ ارْجِعُونِ لَعَلِّي أَعْمَلُ صالِحاً فِيما تَرَكْتُ»)

و منقول است در موثق از ابو بصير كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر كه ندهد بيست يك‌