لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٨٩ - صلاة اخرى للحاجة

صلاة اخرى للحاجة

( «كان علىّ بن الحسين صلوات اللَّه عليهما اذا احزنه امر لبس ثوبين من اغلظ ثيابه و اخشنها ثمّ ركع فى اللّيل ركعتين حتّى اذا كان فى اخر سجدة من سجوده سبّح اللَّه مائة تسبيحة و حمد اللَّه مائة مرّة و هلّل اللَّه مائة مرّة و كبّر اللَّه مائة مرّة ثمّ يعترف بذنوبه كلّها ما عرف منها اقرّ له تبارك و تعالى به فى سجوده و ما لم يذكر منها اعترف به جملة ثمّ يدعو اللَّه عزّ و جلّ و يفضى بركبتيه إلى الارض»)

اين نمازيست ديگر از جهة برآمدن حاجتها منقول است كه چون حضرت سيّد الساجدين را اندوهناك مى‌كرد چيزى دو جامه مى‌پوشيدند از كنده‌ترين جامها و زبرترين پوششها و در آخر شب دو ركعت نماز مى‌كردند و چون به سجده آخر مى‌رفتند صد مرتبه سبحان اللَّه و صد مرتبه الحمد للّه و صد مرتبه لا اله الا اللَّه و صد مرتبه اللَّه اكبر مى‌گفتند پس اعتراف به گناهانى كه هرگز بخاطر مباركش نرسيده بود مى‌كردند از جهة تعليم ديگران هر چه را بخاطر داشتند از ترك اولى اگر واقع شده بود و باقى را يك جا اعتراف مى‌نمودند در سجود و دعا مى‌كردند و زانوها را برهنه كرده به خاك مى‌رسانيدند.

صلاة اخرى للحاجة

( «روى عن يونس بن عمّار قال شكوت إلى ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه رجلا كان يؤذينى فقال ادع عليه قلت قد دعوت عليه فقال ليس هكذا و لكن اقلع عن الذّنوب و صم و صلّ و تصدّق فاذا كان اخر اللّيل فاسبغ الوضوء ثمّ قم فصلّ ركعتين ثمّ قل و أنت ساجد اللَّهمّ انّ فلان بن فلان قد آذانى اللَّهمّ اسقم بدنه و اقطع اثره و انقص اجله و عجّل له ذلك فى عامه هذا فما لبث ان هلك»)

و در صحيح منقول است از يونس ممدوح كه گفت شكايت نمودم به حضرت امام جعفر