لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٨٦ - خطبه عيدين

مباهات و مفاخرت مى‌نمودند به افعال پدران خود بانكه مى‌گفتند كه پدر ما مهمان را ضيافت مى‌كرد پدر ما يا پدران ما اسيران را رها مى‌كردند و اگر چه بزرهاى بسيار بود پس حقّ سبحانه و تعالى فرمود كه چون از عرفات روانه شويد بمنى خداوند خود را ياد كنيد بعوض ياد كردن پدران بمثل ياد كردن پدران بلكه سخت‌تر يعنى به او از بلندتر پس حضرت فرمودند كه تكبير اينست‌ «اللَّه اكبر اللَّه اكبر لا اله إلا اللَّه و اللَّه اكبر و للّه الحمد اللَّه اكبر على ما هدانا اللَّه اكبر على ما رزقنا من بهيمة الانعام».

و به اسانيد حسنه و صحيحه از زراره منقولست كه عرض نمودم به حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه كه تكبيرى كه در ايام تشريق در عقب نمازهاست كدامست حضرت فرمودند كه تكبير در منى عقيب پانزده نماز است از ظهر روز عيد تا صبح روز آخر ايام تشريق است مى‌گويد كه‌ «اللَّه اكبر اللَّه اكبر اكبر لا اللَّه اله و اللَّه اكبر اللَّه اكبر على ما هدانا اللَّه اكبر على ما رزقنا من بهيمة الانعام و الحمد اللَّه على ما ابلانا»، و در شهرهاى ديگر عقيب ده نماز است زيرا كه چون اهل مكه و حاجيان كه از منى به مكه مى‌آيند ديگر تكبير نمى‌گويند هر گاه در نفر اول كه دوازدهم است كوچ كنند پس هر گاه اهل مكه نگويند بعد از كوچ باقى شهرها بطريق اولى نخواهند گفت.

و به همين مضمون و همين تكبير است صحيحه و حسنه كالصحيحه و موثقه كالصحيحه معاوية بن عمار از حضرت امام صادق صلوات اللَّه عليه و از اين باب اخبار خواهد آمد و جميع اخبار معتبره صحيحه و كالصحيحه مشتركند در كيفيت تكبير مگر در زيادتى و الحمد للّه على ما ابلانا كه در بعضى از اخبار نيست و در اكثر هست و آن چه صدوق ذكر كرده است در هيچ خبرى نديده‌ام مگر در اين خبر و جمعى از فضلا هر يك تكبير خاصى ذكر كرده‌اند در كتب خود مى‌بايد به ايشان رسيده باشد و هيچ شك نيست كه عمل به آن چه بما رسيده است از